Σελίδες

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008

Πότε λέμε ότι "το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι"

Κάποιος συνάδελφος τις προάλλες ανακάλυψε τη λέξη mobing (ψυχολογική πίεση που υφίστανται οι εργαζόμενοι από προϊσταμένους και εργοδότες είτε με λόγια είτε με πράξεις).
Το ανακάλυψε όταν θεώρησε ότι κάτι τέτοιο εφαρμόστηκε επάνω του.
Αυτό που ανακάλυψες συνάδελφε λέγεται "κομίζεις γλαύκας εις Αθήνας" δεδομένου ότι αυτό το mobing στον ΕΔΟΕΑΠ εφαρμόζεται πολλά χρόνια πίσω και κάθε φορά που εφαρμόζεται, ο υπάλληλος ή οι υπάλληλοι που το έχουν υποστεί παθαίνουν φυσικά τα ψυχολογικά τους και η δουλειά μένει πολύ πιό πίσω από ότι νομίζει το ψάρι (του τίτλου εννοώ).
Εάν έμπαινε κάποιος στο κόπο να καταγράψει τον αριθμό των ατόμων που έχουν υποστεί mobing εντός Οργανισμού, εάν διάβαζε τα επιεικώς απαράδεκτα κείμενα που έχουν σταλεί προς τους συναδέλφους με αυτό το στόχο, εάν τέλος έβλεπε τις αναρρωτικές άδειες που αναγκάζονται να λάβουν οι υπάλληλοι (θεωρώντας ότι δεν τους θέλει η εργασία τους αλλά και επειδή πραγματικά κάτι παθαίνουν από αυτή τη ψυχολογική πίεση) αλλά και τα πισωγυρίσματα της εργασίας που τελικά βλάπτουν τον ΕΔΟΕΑΠ, τότε μάλλον θα συμφωνήσει ότι πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα.
Εμείς και σε πολύ παλιότερα αρθρα του ίδιου μπλογκ έχουμε γράψει γιά τέτοια θέματα αλλά εδώ ίσως επικρατεί το αμερικάνικο ρητό "Δεν μπορείς να μάθεις σε ένα γέρικο σκυλί νέα κόλπα".