Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Γενική Συνέλευση 20 Σεπτ 2010

Την ίδια ημέρα (Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010) και περίπου ίδια ώρα γίνονται οι 2 Γενικές Συνελεύσεις του ΕΔΟΕΑΠ και του συνδικαλιστικού σωματείου των εργαζόμενων στον ΤΥΠΟ (δηλ. της ΕΠΗΕΑ).
Μήπως αυτό σημαίνει "κράταμε να σε κρατώ να ανεβούμε στο βουνό";
Με τη λογική ότι θα έλθουν περίπου 400 από την ΕΠΗΕΑ (που χρειάζεται το 1/5 των μελών της) και σχεδόν σίγουρα ακόμα 600 από τα υπόλοιπα συνδικαλιστικά σωματεία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνει επί τέλους η ματαιωθείσα ΓΣ του Ιουνίου και σχεδόν βέβαιο ότι ΔΕΝ πρόκειται να γίνει η αντίστοιχη ΓΣ της ΕΠΗΕΑ.
Τουλάχιστον θα καταφέρουμε να ακούσουμε από τα μέλη του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ κάποιες σημαντικές πρωτοβουλίες γιά μείωση των δαπανών και αύξηση των εσόδων;
ή θα συνεχιστεί αυτό το σκόρπισμα των χρημάτων με τη λογική του "ανεμομαζώματα - διαβολοσκορπίσματα" (επί το αγγλικότερον "Easy come Easy go") ;
Ενός ΕΔΟΕΑΠ που ήδη από φέτος τρέχει στη κατηφόρα των ΔΕΚΟ (αυτών των "ιδιωτικού δικαίου" εταιρειών που σκορπούν διαρκώς περισσότερα από αυτά που καταφέρνουν να εισπράξουν).
Προσέξτε κύριοι σύμβουλοι, με την ταχύτητα που έχετε αναπτύξει, σύντομα θα ξεπεράσετε πολλές από αυτές τις ΔΕΚΟ.
Αλήθεια κύριοι σύμβουλοι, στο σπίτι σας το κάνετε αυτό;
Δηλαδή ξοδεύετε περισσότερα από οτι εισπράτετε - ακόμα πιό απλά: Απλώνετε τα πόδια σας έξω το πάπλωμα;
Εσείς κύριοι ΜΕΤΟΧΟΙ του ΕΔΟΕΑΠ θα μπορέσετε να μειώσετε τις (σχεδόν παράλογες) απαιτήσεις σας από το ασφαλιστικό ταμείο σας;
ή θα συνεχίσετε να τα θέλετε όλα δικά σας: ακόμα μεγαλύτερες επικουρήσεις, ακόμα μεγαλύτερες δαπάνες γιά υγεία, γιά θερινές διακοπές - λοιπά επιδόματα;
Γιά να δούμε ... γιά να δούμε ...

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

...πήραμε την κατηφόρα,
όμορφη μου Παναγιώτα...!!!

Ανώνυμος είπε...

Είναι μερικά πράγματα που δεν μπορούμε να τ'αλλάξουμε κι είναι συμπεριφορές που με τίποτα δεν γίνετε να μετατρέψουμε.
Κάποιες φορές με πιάνει μια εμμονή να μιλήσω για πρόσωπα και πράγματα,για το πόσο ρηχά και σάπια είναι όλα σε τούτο εδώ τον χώρο και πόσο άγριο πράγμα να το ξέρουμε και να προσποιούμαστε ότι είμαστε καλοί άνθρωποι και αγαπάμε τους συναδέλφους και τους ασφαλισμένους!
κάποια στιγμή θα βρω το θάρρος και θα μιλήσω και τότε όλοι θα γκρεμιστούμε και αν υπάρχουν κάποια ίχνη ιερών και όσιων ας μας πάρει το ρέμα μακριά μπας και μείνει κάτι όρθιο από αυτό τον Οργανισμό
ας μείνουν τα νέα παιδιά που ακόμα δεν έχουν προλάβει να ποτιστούν με αυτή την βρώμικη νοοτροπία...
¨"είναι άλλο να πεθαίνεις για την Ελλάδα και άλλο εκείνη να σε πεθαίνει¨"

Ανώνυμος είπε...

Αυτό το διάστημα η ΕΠΗΕΑ έχει να αντιμετωπίσει μαζικές απολύσεις μελών της και η παρουσία της είναι έντονη: ανακοινώσεις, διαμαρτυρίες, γενικές συνελεύσεις, απεργίες. Αυτός πραγματικά είναι ο ρόλος της! Παράλληλα βέβαια χρειάζονται μεγάλες προσπάθειες, με ενέργειες διαφανείς και ουσιαστικές ώστε να επιτύχει έστω και μέρος του σκοπού της.
Τον Απρίλιο του 2010 (πριν απο εξι μήνες) απολύθηκε μέλος της ΕΠΗΕΑ απο τον ΕΔΕΟΑΠ, εργαζόμενο πάνω απο 10 χρονια στον ΕΔΟΕΑΠ. Το γνωρίζει κανείς αυτό το γεγονός? Μάλλον είναι γνωστό σε πολύ λίγους...
Τότε δεν έγινε ούτε καν μια ανακοίνωση από την ΕΠΗΕΑ. Έγιναν μόνο διάφορες ανεπίσημες συζητήσεις, μια βεβιασμένη Γενική Συνέλευση των Εργαζόμενων στον ΕΔΟΕΑΠ με μεγάλα λόγια και «διαβεβαιώσεις» και πάρα πολύ μεγάλο παρασκήνιο..........
Τότε η ΕΠΗΕΑ χρησιμοποιήθηκε για να εξυπηρετηθούν προσωπικές επιδιώξεις μελών της πλειοψηφίας του τότε Διοιηκητικού Συμβουλίου της. Εξουδετερώθηκαν όσα μέλη του τότε ΔΣ της ΕΠΗΕΑ προσπάθησαν να λειτουργήσουν με συνδικαλιστική συνέπεια και συναδελφική συνείδηση έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της τότε πλειοψηφίας: η πλήρης αποσιώπηση της απόλυσης από τον ΕΔΟΕΑΠ! (ΓΙΑΤΙ???????????)
Αναρωτιέται κανείς: αν η ΕΠΗΕΑ δεν έκανε τίποτα απολύτως για απόλυση μέλους της απο τον ΕΔΕΟΑΠ, μέσα στα ίδια «τα σπλάχνα του χώρου» - «το ίδιο της το σπίτι», πώς θα πείσει οτι θα κάνει πραγματικά κάτι για τις άλλες απολύσεις απο «ξένους» ιδιοκτήτες μέσων???????? Σκεφτείτε μόνο οτι τώρα διανύουμε προεκλογική περίοδο ενώ τότε... ΤΥΧΑΙΟ??????????
Ας δούμε επιτέλους πίσω από χαμόγελα και δημόσιες σχέσεις, ποιούς επιλέγουμε να μας εκροσωπήσουν και να διαχειριστούν καθαρά και υπεύθυνα τόσο κρίσιμα ζητήματα.