Σελίδες

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ

?
Να
ξυπνήσετε
με ένα χαμόγελο,
να δώσετε ένα φιλί,
να δουλέψετε σκληρά αλλά
να μην ξεχνάτε το νόημα της ζωής,
να βρείτε ευκαιρία να μιλήσετε με φίλους,
να κλείσετε την τηλεόραση γιά να πείτε δυό κουβέντες,
να είστε ευτυχιμένοι ακόμα και εάν καταφέρνετε τα μισά,
να τραγουδήσετε δυνατά έστω και εάν δεν έχετε καλή φωνή,
να μην τα βλέπετε μαύρα ακόμα και εάν είναι σκοτάδι,
να έχετε τον ενουσιασμό του παιδιού και την ωριμότητα του μεγάλου,
να καταλάβετε ότι δεν αγοράζονται όλα με το χρήμα,
και γιά αυτό προχωρήσετε λίγο πιό αργά,
να σας δοθεί η ευκαιρία να κοιτάξετε λίγο δεξιά, λίγο αριστερά,
να κοιτάξετε και πίσω σαςόχι γιά να δείτε τον συνάνθρωπο που έχει,
αλλά αυτόν που δεν έχει, να ξαναμετρήσετε τα χρήματα που δεν σας επαρκούν,
να ξαναυπολογίσετε τις δυνάμεις σας που και αυτές δεν σας επαρκούν,
και μέσα από αυτά να βρείτε λίγα γιά να φροντίσετε
τους δυστυχείς,
τους άστεγους,
τους κατατρεγμένους
και αυτούς
που έχουν
προβλήματα
υγείας,
Να αφήσετε
στην άκρη
τον ωχαδελφισμό σας
να ανασκουμπωθείτε,
Να ξοδέψετε λιγότερα,
Να προσφέρετε περισσότερα στους γύρω σας,
Να προσφέρετε στον συνάνθρωπο που σας χρειάζεται.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Μήπως μας κοροϊδεύετε;

Απευθύνομαι σε εσάς που έχετε "πτυχίο" συνδικαλιστή - δηλαδή λάβατε την ψήφο όλων των εργαζόμενων και συνταξιούχων που σας ψήφισαν γιά να διατηρήσετε τον ΕΔΟΕΑΠ κραταιό και διαχρονικό όχι μόνο στις καλές εποχές αλλά κυρίως στις δύσκολες εποχές.
Και μάλιστα συνδικαλιστές που σύσσωμοι επισκέπτεστε κάθε εργοδότη ΜΜΕ γιά να του αντισταθείτε σε οποιαδήποτε μείωση των μισθών των εργαζόμενων του.
Αλήθεια πως μπορείτε και εδώ να λειτουργείτε με 2 μέτρα και 2 σταθμά; Δηλαδή να αντιστέκεστε στον ιδιοκτήτη ΜΜΕ που θέλει να μειώσει τη μισθοδοσία της επιχείρησης του κατά 10% αλλά στους εργαζόμενους του ταμείου σας να ζητάτε 20% μειώσεις μισθών;
Αυτό το 5% που ζητήσατε από τους υπαλλήλους είναι καθαρή κοροϊδία εάν συνυπολογίσουμε και την αύξηση της μίας ημερήσιας ώρας εργασίας.
Διότι με απλά μαθηματικά ζητάτε 5% μείωση συν 15% (λόγω αύξησης των 7 ωρών σε 8) - μας κάνουν 20% πραγματική μείωση μισθών.
Και δεδομένου ότι
"δεν έχει σημασία τι μισθό παίρνεις αλλά τι παράγεις γιά να εισπράξεις αυτόν τον μισθό"
μήπως πρέπει τώρα ο εργαζόμενος να πει
"εντάξει - και εγώ θα παράγω 20% λιγότερα από αυτά που έκανα έως σήμερα;"
Μήπως από τους γιατρούς ζητήσατε απευθείας μείωση 20% επειδή δεν μπορέσατε να τους ζητήσετε "εθελοντική" εργασία μίας επί πλέον ώρας καθημερινά;
Απευθύνομαι και σε εσάς που έχετε εκλεγεί στα συνδικαλιστικά σωματεία του ΕΔΟΕΑΠ, που επί πλέον των συνδικαλιστικών προσόντων σας έχετε και οικονομικά πτυχία και ακόμα και σήμερα δεν έχετε το τσαγανό να πατήσετε κάτω δυνατά το πόδι σας και να οργανώσετε σωστά τα οικονομικά του οργανισμού.
Πετύχατε (και πολύ σωστά και μπράβο σας) μεγάλες οικονομίες στις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες αλλά σφάλατε δίνοντας υπερβολικά απλόχερα δώρα (επικουρήσεις)  και που συνεχίζετε να δίνετε στους συνταξιούχους σας.
Είστε από τα λίγα ταμεία που δεν κρατάτε εισφορές γιά τα έμμεσα μέλη - ούτε γιά τους συνταξιούχους.
Και αυτό βέβαια είναι οικονομικό λάθος που βγάζει μάτι από πολλά πολλά μέτρα μακριά.
Δηλαδή ο συνταξιούχος που πήρε σύνταξη στα 55 και θα ζήσει έως τα 75 (μέσο όρο - μην αρχίσετε να λέτε βλακείες γιά αυτούς που χάθηκαν νέοι διότι χάθηκαν νέοι και κάποιοι που ουδέποτε πήραν σύνταξη αλλά πλήρωναν εισφορές) θα συνεχίσει να λαμβάνει οικονομικά δώρα από τον ΕΔΟΕΑΠ συνολικής αξίας πάνω από 150 χιλιάρικα ευρώ από αυτά που του κρατήσατε όσο καιρό ήταν ενεργός ασφαλισμένος.
Με μία απλή πράξη θα δείτε ότι όποιος εισέλθει στον οργανισμό (σαν ασφαλισμένος) έχει γράψει στο ταμείο σας (με το καλημέρα) μείον (-) 150,000 ευρώ (homework γιά όποιον δεν μπορεί να το υπολογίσει - εάν συνεχίζετε να μην καταλαβαίνετε, θα οργανώσουμε φροντιστήρια γιά αδυνάτους λύτες).
Επί 12,000 ενεργούς ασφαλισμένους (από το 1964 έως σήμερα) - ο ΕΔΟΕΑΠ έχει χαρίσει 150,000 επί 12,000 = ένα δις - οκτακόσια εκατομύρια ευρώ.
Και από αυτά τα ποσά έχουν ήδη αντιλογιστεί οι εισφορές που κρατήσατε - τις οποίες από προηγούμενο homework σας υπολογίσαμε ότι ήδη τις έχετε επιστρέψει στον συνταξιούχο στα 3 πρώτα χρόνια της συνταξιοδοτούμενης ζωής του.
Αλήθεια στο σπίτι σας έχετε προβλέψει ένα διαρκές απόθεμα γιά το μέλλον σας και το μέλλον των παιδιών σας;
Εάν ναι, τότε γιά ποιό λόγο δεν μπορείτε να πράξετε το ίδιο και γιά το μέλλον του ΕΔΟΕΑΠ;

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί;

Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πει πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι.
Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια magna carta λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ... ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ !!!!!!!!!!!!!!!!
ΔΙΑΔΩΣΤΕ TΟ ……, ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ
Για τους δύσπιστους (και καλά κάνετε!) Άρθρο στη Αγγλική Guardian τον Ιούνιο
http://www.guardian.co.uk/world/2011/jun/09/iceland-crowdsourcing-consti...
Άρθρο στην Wikipedia με όλο το ιστορικό
http://en.wikipedia.org/wiki/2008%E2%80%932011_Icelandic_financial_crisis
Το site της Ισλανδίας μέσω του οποίου έγινε το crowdsourcing και φτιάχτηκε το νέο σύνταγμα της χώρας
http://stjornlagarad.is/

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Γεν.Συνέλευση ΟΑΤΥΕ

Την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011 πραγματοποιήθηκε η τακτική Γ.Σ. της ΟΑΤΥΕ - δηλαδή της Ομοσπονδίας Αυτοδιαχειριζόμενων Ταμείων Ελλάδας.
Αυτή ο Ομοσπονδία σήμερα αποτελείται από 4 ταμεία Υγείας (Εθνικής Τράπεζας, Τράπεζας Ελλάδος, Αγροτικής Τράπεζας και ΕΔΟΕΑΠ).
Αφουγκραζόμαστε ότι μπορεί αυτή η Ομοσπονδία να κάνει καλή δουλειά - προς το παρόν όμως δεν την έχουμε δει.
Ισως να φταίει το γεγονός ότι αυτά τα ταμεία ακόμα δεν μπορούν να εκδίδουν τιμολόγια υπηρεσιών - τουλάχιστον γιά τον ΕΔΟΕΑΠ αυτό δεν επιτρέπεται από το καταστατικό του.
Δηλαδή ενώ η κεντρική ιδέα αυτών των ταμείων είναι να ανταλλάσσουν ιατρικές υπηρεσίες μεταξύ τους με στόχο την μείωση των δαπανών τους, αυτό δεν έχει γίνει ακόμα εφικτό.
Διαβάσαμε το κείμενο που διανεμήθηκε σε αυτή τη ΓΣ και αυτό που κυρίως καταλάβαμε από τις δράσεις της Ομοσπονδίας είναι ότι προσπαθεί αυτή η Ομοσπονδία να διαδώσει (αυτό κάτι μου θυμίζει από τεχνικές μάρκετινγκ και τεχνικές επικοινωνίας) τις ιδέες εθελοντισμού, κοινωνικής προσφοράς, κλπ κλπ.
Δεν ακούσαμε όμως δράσεις που να έχουν προσδώσει δυναμικά αλλά και θετικά αποτελέσματα τουλάχιστον στα οικονομικά της Ομοσπονδίας και γιατί όχι και στα οικονομικά του κάθε επί μέρους ταμείου που ελέγχει αυτή την Ομοσπονδία.
Ακούσαμε και ένα καλό και απαραίτητο - ότι δηλαδή θα ζητηθεί από ορκωτούς λογιστές ο έλεγχος των δαπανών της Ομοσπονδίας. Αυτός ο έλεγχος θα έχει σαν αποτέλεσμα την εξάλειψη δαπανών που γίνονται χωρίς παραστατικά.
Και μιάς και μιλάμε γιά ύπαρξη δαπανών χωρίς παραστατικά (αυτά δηλαδή που λέμε "μαύρα) - πρέπει κάποτε να συμφωνήσουμε ότι αυτά τα "μαύρα" είναι που έφτασαν την Ελλάδα εδώ που είναι σήμερα.
Λίγο¨"μαύρα" εσείς, λίγα "μαύρα" εμείς - είναι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα - δηλαδή θέλουμε οι άλλοι να διορθωθούν όχι όμως εμείς.
Γιά να κλείσουμε πρέπει να σας πούμε ότι η λέξη "μουτουαλισμός" μας ήταν μία άγνωστη λέξη.
Επειδή ίσως και εσείς δεν την γνωρίζετε, κάναμε ένα μικρό ρεπορτάζ και βρήκαμε ότι:
Η αμοιβαιότητα (μουτουαλισμός) είναι μία οικονομική θεωρία η οποία πρωτοδιατυπώθηκε από τον Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν, τον αποκαλούμενο και «πατέρα της αναρχίας», η οποία αντιτίθεται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι ένα σύστημα ισότιμης παραγωγής και ανταλλαγής, όπου οι άνθρωποι (κοινότητες, κολεκτίβες) συναλλάσσονται μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας τον παραγόμενο πλούτο έντιμα και χωρίς κέρδος. Άρα η κοινωνική αλληλεξάρτηση είναι τόσο δυνατή, ευεργετική και ορθή ώστε κανένας κυβερνητικός μηχανισμός δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρούσα αρμονία της κοινωνίας. Οι αναρχικοί ανέκαθεν θαύμαζαν την αμοιβαιότητα που παρατηρείται και αναπτύσσεται στις μικρές κοινότητες

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Προφητεία Χάρυ Κλυν έτους 1983

(μπουάτ ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ - Παράσταση "Αλλαγή και πάσης Ελλάδος" - 1983)

Αν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πως ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν και αυτοί απατεώνες.
Τι να πεις γιά τους Ελληνες;
Κάθονται δύο ολόκληρες ώρες γιά να πιούν "στιγμιαίο" καφέ.
Στην Ελλάδα την άγνοια την λέμε ψυχραιμία.
Ο νεοέλληνας είναι εκείνος που έχει δύο τηλεοράσεις σπίτι του, δύο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δύο κατοστάρικα στη τσέπη του (εννοεί δραχμές - όχι ευρώ - οι 200 δραχμές είναι σήμερα 6 ευρώ).
Τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Ελληνας είναι πως θα χάσει 10 κιλά και πως θα βρει πάρκινγκ.
Με αυτοκόλλητο στο κούτελο θα κυκλοφορούμε όλοι, γιά να φαίνεται ποιός έκανε φορολογική δήλωση και ποιός όχι.
Εδώ και δύο χρόνια (εννοεί το 1981 που έγινε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ), έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά - σιγά τους Ελληνες σε λαό πιθήκων (εννοεί τον μιμητισμό που δείχνουμε), σε λαό ψηφορόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων.
Σε είκοσι - τριάντα χρόνια από σήμερα μπορεί Ανδρέας Παπανδρέου να μην υπάρχει.
Θα υπάρχει όμως μία Ελλάδα πτωχευμένη και ένας λαός στα όρια της οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης.
ΒΗΜΑ 6/5/11.

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

m@l@k@ club (παλιό αλλά επίκαιρο)

Θέλω να έχω ένα ασφαλιστικό ταμείο που να μου στοιχίζει πολύ λίγα (λαμβάνω 2 χιλιάρικα μικτά - οπότε θέλω να μου στοιχίζει το πολύ 60 ευρώ τον μήνα - δηλαδή 3%).
Να δουλέψω ξεκούραστα γιά 25 χρόνια (οπότε θα έχω πληρώσει συνολικά σε αυτό το ασφαλιστικό ταμείο 21 χιλιάρικα).
Σε αυτό το διάστημα των 25 ετών να μπορώ να παίρνω τσάμπα τα γυαλιά μου (ή εάν δεν έχω μυωπία τα γυαλιά ηλίου μου).
Να παίρνω σχεδόν τσάμπα τα φάρμακά μου, τις ιατρικές και νοσοκομειακές δαπάνες μου.
Τα δώρα γιά τον τοκετό της γυναίκας μου, τους βρεφονηπιακούς των παιδιών μου, τα δώρα γιά την είσοδό τους στο πανεπιστήμιο.
Επίσης να φτιάχνω τσάμπα τα δόντια μου, να απολαμβάνω δωρεάν εξετάσεις αίματος και λοιπών θεμάτων μου.
Και όταν τελικά βγω στη σύνταξη να πάρω σε επικουρικούς μισθούς και μέσα σε 3 χρόνια πίσω αυτά τα 21 χιλιάρικα που μου κράτησε αυτό το ταμείο.
ΖΗΤΑΩ ΠΟΛΛΑ ;;;

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

2000 νέοι άνεργοι δημοσιογράφοι

Στο «κόκκινο» βρίσκονται τα Μέσα, σχεδόν απόλυτα εξαρτημένα από τις πολιτικές εξελίξεις και τις …τράπεζες. Η Ελευθεροτυπία ψάχνει για νέο δάνειο, το Alter και η διαφημιστική Leo Burnett εντάχθηκαν στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, τηλεοπτικοί σταθμοί όπως το Mega αναζητούν τρόπους για την κάλυψη των ζημιών, επιχειρήσεις ΜΜΕ έχουν υψηλότατο δανεισμό ενώ το κύμα των απολύσεων εξακολουθεί να σαρώνει στην αγορά.

Το πρόβλημα είναι στη χρηματοδότηση, αφού η τραπεζική υποστήριξη, ως κανόνας ανάπτυξης των Μέσων, πλέον δεν προβλέπεται στη διαφήμιση. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν τεράστιες τρύπες στην αγορά από τις «επιστροφές» των χρημάτων σε ένα στενό κύκλο προσώπων, έναντι των καταχωρήσεων που έβαζαν στα Μέσα. Ήδη η απόφαση της Publicis να αναιρέσει την καλοκαιρινή συμφωνία με τους τηλεοπτικούς σταθμούς, περί καταβολής των υποχρεώσεων της θυγατρικής της Leo Burnett δημιουργεί ένα νέο «κενό» στους προϋπολογισμούς των Μέσων της τάξης των 20 εκατ. ευρώ.
Την ίδια ώρα η «Ελευθεροτυπία» αναζητάει , σε ένα νέο κύκλο συζητήσεων με τις ενδιαφερόμενες τράπεζες, ένα δάνειο, έχοντας απλήρωτους επί 3 μήνες περισσότερους από 800 εργαζόμενους, στους οποίους οφείλει περίπου 3,2 εκατ. ευρώ. Με το ερώτημα «ποιος θέλει να κλείσει την Ελευθεροτυπία», αυτή την Κυριακή κυκλοφορεί με μία έκδοση, με τα δύο της περιοδικά στην τιμή των 2 ευρώ, υποσχόμενη πως θα μιλήσει για το πρόβλημα δημοκρατίας που υπάρχει στο χώρο του Τύπου.
Απλήρωτοι παραμένουν και οι εργαζόμενοι στο Alter, προχωρώντας σήμερα και αύριο σε νέες στάσεις εργασίας, χωρίς να διαφαίνεται φως στο βάθος του τούνελ. Η ύφεση τώρα λειτουργεί ως ταφόπλακα για τα media, διότι όλα τα προηγούμενα χρόνια οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ σπατάλησαν χωρίς σχέδιο τα κεφάλαια που συγκέντρωσαν, ενώ οι κυβερνήσεις αρνήθηκαν να ορίσουν ένα ξεκάθαρο πλαίσιο κανόνων λειτουργίας.
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) προσέφυγε σήμερα στον Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, καταθέτοντας έγγραφη αναφορά για τις συνέπειες που επιφέρει στην ανεμπόδιστη και ελεύθερη άσκηση της δημοσιογραφίας η ουσιαστική κατάργηση των όρων αμοιβών και εργασίας και η διαλυτική επίδραση των άρθρων 31 και 37 του νόμου 4024/2011, στην ύπαρξη και λειτουργία των Ενώσεων Συντακτών και των Ενώσεων των άλλων εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Τα θέματα αυτά θα είναι στο επίκεντρο της Ημερίδας που οργανώνει η Π.Ο.Ε.ΣΥ. την ερχόμενη Τρίτη 8/11, με συμμετοχή του Προέδρου της Δ.Ο.Δ. και άλλων κορυφαίων συνδικαλιστών και προβεβλημένων δημοσιογράφων από τη Γαλλία, Ιταλία και Πορτογαλία.
Θέμα της Ημερίδας είναι: «Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα την εποχή της κρίσης. Ενημέρωση: κοινωνικό αγαθό».
(Η Ημερίδα θα γίνει στην αίθουσα του Ε.Β.Ε.Α., Ακαδημίας 7, στον 8ο όροφο και θα μεταδοθεί απευθείας από Web TV του ΑΠΕ και της ΕΡΤ και από τα sites www.thepressproject.gr, www.tvxs.gr, www.stokokkino.gr ).

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Εργασιακά.. Τι γίνεται εκεί;

Αλήθεια πως πάτε εκεί στον ΕΔΟΕΑΠ από πλευράς εργασίας;
Υπάρχουν προβλήματα ή τα έχετε όλα λυμένα;
Και αυτές οι απολύσεις που έγιναν;
Εφτασαν στα αυτιά σας ή δεν ιδρώνουν αυτά τα αυτιά;
Αλλες προσλήψεις έγιναν;
Και εάν όντως έγιναν προσλήψεις, αυτές ήταν απαραίτητες ή ήταν περιττές;
Αξιοποιείται το υφιστάμενο προσωπικό χωρίς να χρειάζεται να προσλαμβάνεται άλλο νέο προσωπικό;
Δηλαδή επιτυγχάνεται η οικονομία που θα έπρεπε λόγω χαλεπών καιρών;
Γιά παράδειγμα τώρα που πάλι θα συνταξιοδοτηθούν κάτι "γεροντάκια" ετών 56 , θα φροντίσει ο ΕΔΟΕΑΠ να μην προσλάβει άλλο προσωπικό;ή και πάλι θα προσλάβει μεγαλύτερης ηλικίας "γεροντάκια" γιά να τους εξυπηρετήσει;
Γράψτε κανένα νέο να μαθαίνουμε και εμείς...

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Λίγη προσπάθεια ακόμα παρακαλώ...

Ρίξτε μία ματιά στο παρακάτω σύνδεσμο - περιέχει ένα βιντεάκι γιά την "παρεξηγημένη" Ελλάδα.
Πριν το θέσετε σε λειτουργία κλείστε το μεγάφωνο του υπολογιστή σας εάν δεν θέλετε ο ήχος να ενοχλήσει τους τριγύρω σας.
Αυτό το βιντεάκι λέει με λίγα λόγια ότι οι Ελληνες εργάζονται πολύ και σαν λαός αλλά και σαν χώρα έχουν πολλά καλά.
Εάν καταφέρουν να τα αξιοποιούν διαρκώς και προς όλες τις κατευθύνσεις, τότε μπορούν να φέρουν θετικά αποτελέσματα.
Αυτός όμως είναι ένας διαρκής αγώνας που εξαρτάται από όλους μας και όχι από τους άλλους μόνο.
 

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Καλά που δεν γίναμε "Ινδία".

Τις προάλες ο πρωθυπουργός (κ.Γ.Παπανδρέου) διαμήνυσε ότι η Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ Ινδία.
Καλά που μας το είπε αυτό το νέο.
Διότι η Ινδία είναι η ταχύτερη αναπτυσσόμενη χώρα της υδρογείου - οπότε αυτό είναι σίγουρα ένα θέμα που η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να το προσεγγίσει.
Και διότι ουδέποτε θα έλθουν στην Ελλάδα τα ταμπλετς των 35 δολλαρίων (24 ευρώ).
Αυτά ήδη κυκλοφορούν εντός Οκτωβρίου στην Ινδία - κάθε μαθητής θα έχει αυτό το ταμπλετ - θα συνδέεται με το ίντερνετ, θα μπορεί να συνδέσει εξωτερικά φλασάκια, σκληρούς δίσκους κλπ. Και θα έχει λειτουργικό σύστημα android.
Δείτε το παρακάτω λινκ και θα καταλάβετε γιά ποιό λόγο "Η Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ Ινδία.
http://www.ictplus.gr/default.asp?pid=30&rID=16607&ct=2&la=1
Ετσι οι μ@λ@κες οι Ελληνες μαθητές θα συνεχίζουν να ψωνίζουν τα 10 πλάσιας αξίας ταμπλετς που πουλιούνται εδώ στην Ελλάδα.
Ευτυχώς.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Ηλεκτρονικές Δημοπρασίες Φαρμάκων

Στις 31 Οκτωβρίου διενεργείται η 3η κατά σειρά ηλεκτρονική δημοπρασία φαρμάκων γιά τα δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Στη προηγούμενη τέτοια δημοπρασία, αγοράστηκαν φάρμακα αρχικής τιμής 2,2 εκ ευρώ στη τελική τιμή των 300 χιλ. ευρώ !!!
Με αυτή την ευκαιρία να σας θυμίσουμε ότι ο ΕΔΟΕΑΠ θα μπορούσε να βρίσκεται και εκεί στην αιχμή της πρωτοπορίας.
Βέβαια ένα άλλο πρόβλημα του δημοσίου που ακόμα σήμερα δεν βλέπουμε να έχει επιλυθεί είναι το θέμα των "ηλεκτρονικών προμηθειών" - αυτό είναι κάτι διαφορετικό από τις "ηλεκτρονικές δημοπρασίες".
Οι παλαιότεροι μπορεί να θυμάστε ότι πριν 10 χρόνια στο γραφείο της Μιλένας Αποστολάκη (υπουργείο Εμπορίου - τώρα πιά έχει αλλάξει περίπου 5 ονόματα - βλέπε Υπουργείο Απάπτυξης) είχαν προκηρυχθεί 3 πιλοτικά έργα - ένα από αυτά ήταν και οι "ηλεκτρονικές προμήθειες".
Σήμερα, που λέτε, κανείς δεν ασχολείται μαζί τους,παρά μόνο με τις Ηλεκτρονικές Δημοπρασίες,
που είναι σε όλους μας γνωστό ότι μπορεί να επιτυγχάνουν οικονομία,
αλλά ΔΕΝ είναι σε καμία περίπτωση το Σύστημα εκείνο που βοηθά το Κράτος
να βάλει τάξη στις τεράστιες απώλειες από τις Προμήθειές του.
ΕΔΟΕΑΠ εσύ ακους;

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου

ΣΤΙΣ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ φέτος, 2011, ο αμερικανός επιχειρηματίας Στιβ Τζομπς, 56 ετών, συνιδρυτής, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Apple, υπέβαλε την παραίτησή του, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί πλέον (υπονοώντας σοβαρά προβλήματα υγείας) να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του.

Ο Στιβ Τζομπς πριν από λίγες μέρες υπέβαλε την παραίτησή του «κουρασμένος και αδύναμος» από την αρρώστιά του. Στις 12 Ιουνίου του 2005, ο Τζομπς είχε κάνει μια συγκλονιστική ομιλία κατά την τελετή αποφοίτησης στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Κατά τη διάρκειά της, οι περισσότεροι απόφοιτοι έκλαιγαν συνεχώς. Στο τέλος, το χειροκρότημα δεν θα σταματούσε εάν δεν εκλιπαρούσε ο ίδιος τους φοιτητές, τους καθηγητές, τους συγγενείς και φίλους, «please stop, before Ι start». Η ομιλία εκείνη «κυκλοφόρησε» στο Ιντερνετ και έχει διαβαστεί από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Τη μεταφράσαμε, και τη δημοσιεύουμε ολόκληρη, αξίζει το κόπο να την διαβάσετε.

«Είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας σήμερα στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Για να σας πω και την αλήθεια, αυτό είναι το πλησιέστερο που έχω φτάσει ποτέ σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό, όλο κι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς τρεις ιστορίες.

1) Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία.
Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed τους πρώτους 6 μήνες, αλλά παρέμεινα εκεί ως drop-in (σ.σ.: που είναι ο φοιτητής ο οποίος αντί για 4 χρόνια, επιλέγει να σπουδάσει μόνο για 2 χρόνια στο πανεπιστήμιο) για άλλους 18 μήνες, οπότε και τα παράτησα οριστικά. Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν;
Ολα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να υιοθετηθώ από απόφοιτους πανεπιστημίου, από μορφωμένους ανθρώπους δηλαδή, και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Ετσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήσαν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Εχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».
Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο, και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Ετσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ.
Πράγματι, 17 χρόνια μετά, πήγα για σπουδές σε πανεπιστήμιο. Αλλά πολύ αφελώς, επέλεξα ένα πανεπιστήμιο το οποίο ήταν σχεδόν όσο ακριβό είναι και το Στάνφορντ, και έτσι όλες οι οικονομίες των σκληρά εργαζομένων γονιών μου ξοδεύονταν για τα δίδακτρά μου. Επειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ. Δεν έβλεπα να είχε αξία αυτή η επένδυσή τους.
Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Και δεν είχα ιδέα εάν η πανεπιστημιακή ζωή θα με βοηθούσε να βρω την απάντηση. Κι όμως, ήμουν εκεί, και σπούδαζα, ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που οι γονείς μου είχαν εξοικονομήσει ολόκληρη ζωή.
Ετσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ηταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ. Τη στιγμή που εγκατέλειψα το κανονικό πρόγραμμα σπουδών, σταμάτησα να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν και άρχισα να πηγαίνω σ' εκείνα που μου φαίνονταν πιο ενδιαφέροντα. Κατ' επιλογήν.
Δεν ήταν όλα ωραία, εύκολα και ρομαντικά τότε. Δεν είχα δικό μου δωμάτιο στη φοιτητική εστία, κοιμόμουν στο πάτωμα των δωματίων μερικών φίλων μου, πήγαινα σε σουπερμάρκετ και τους επέστρεφα γυάλινες μπουκάλες Κόκα Κόλα και έπαιρνα 5 σεντς τη μία και αγόραζα κάτι να φάω, και περπατούσα 7 μίλια από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη κάθε Κυριακή βράδυ για να πάρω δωρεάν ένα πιάτο καλό φαγητό που μοίραζαν σε κάποιο ναό των Χάρε Κρίσνα. Κι όμως, τα λάτρευα όλ' αυτά. Και όσα πράγματα ανακάλυψα τυχαία, ακολουθώντας την περιέργεια και τη διαίσθησή μου, αργότερα αποδείχτηκαν ανεκτίμητα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:
Το Κολέγιο Reed, εκείνον τον καιρό, διέθετε την πιο καλή σχολή καλλιγραφίας σε όλη τη χώρα. Σε όλη τη πανεπιστημιούπολη, κάθε αφίσα, κάθε ταμπέλα σε κάθε ντουλάπα ή συρτάρι καθηγητή, λέκτορα ή φοιτητή ήταν γραμμένη στο χέρι με την πιο όμορφη καλλιγραφία. Εγώ, επειδή είχα παραιτηθεί από το κανονικό πρόγραμμα σπουδών και έτσι δεν ήμουν αναγκασμένος να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα, αποφάσισα να πάρω το μάθημα της καλλιγραφίας και να μάθω και εγώ να γράφω έτσι ωραία.
Εμαθα, λοιπόν, για τις γραμματοσειρές serif και san serif, έμαθα να τροποποιώ το διάστημα μεταξύ διαφόρων συνδυασμών γραμμάτων και έμαθα τι είναι εκείνο που κάνει τη σπουδαία τυπογραφία πραγματικά σπουδαία. Ηταν υπέροχο, ήταν ιστορικό, ήταν καλλιτεχνικά διακριτικό με τρόπο που καμιά επιστήμη δεν μπορεί να συλλάβει, και εγώ το έβρισκα τόσο, μα τόσο συναρπαστικό.
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, όλα όσα έμαθα στο μάθημα της καλλιγραφίας μού ξανάρθαν πάλι. Και τα ενσωματώσαμε όλα στο Mac. Ηταν το πρώτο κομπιούτερ με πραγματικά υπέροχη τυπογραφία. Ετσι, εάν δεν είχα παρατήσει εκείνον τον κύκλο υποχρεωτικών μαθημάτων στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, το Mac δεν θα είχε ποτέ ούτε τις πολλαπλές γραμματοσειρές ούτε και τα fonts με αναλογικά διαστήματα.
Και μιας και τα Windows απλώς αντέγραψαν το Mac, είναι πολύ πιθανό, σήμερα που σας μιλάω, κανένα PC να μην είχε αυτές τις εφαρμογές. Εάν δεν είχα παρατήσει τότε τα υποχρεωτικά μαθήματα, δεν θα πήγαινα ποτέ σ' αυτές τις τάξεις καλλιγραφίας και οι προσωπικοί υπολογιστές μπορεί να μην είχαν την υπέροχη τυπογραφία που έχουν σήμερα.
Βεβαίως, ήταν αδύνατον να δω τόσο πολύ μακριά όταν σπούδαζα τότε στο πανεπιστήμιο και να συνδέσω τα σημεία. Αλλά δέκα χρόνια μετά, κοιτώντας πίσω, ήταν πλέον πολύ σαφές. Πάλι, δεν μπορείς να συνδέσεις τα σημεία κοιτώντας εμπρός. Μπορείς να το κάνεις μόνο εάν κοιτάξεις πίσω εκ των υστέρων. Ετσι, πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου.

2) Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια.
Ημουν τυχερός - πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.
Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.
Ετσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.
Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών - ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω.
Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce και προσπάθησα να απολογηθώ και να τους εξηγήσω γιατί τα είχα κάνει τόσο σκατά. Σκέφτηκα ακόμα να φύγω εντελώς από την Σίλικον Βάλεϊ και να εξαφανιστώ από προσώπου γης.
Αλλά κάτι άρχισε σιγά σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Οσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.
Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.
Στα επόμενα πέντε χρόνια, ίδρυσα μια νέα εταιρεία, την NeXT, και ακόμα μία, την Pixar, και ερωτεύτηκα μια καταπληκτική γυναίκα που έμελλε να γίνει και σύζυγός μου. Η Pixar παρήγαγε την πρώτη στον κόσμο ταινία κινουμένων σχεδίων «φτιαγμένων» εξ ολοκλήρου στο κομπιούτερ, το «Toy Story», και είναι σήμερα το πιο επιτυχημένο στούντιο για παραγωγή τέτοιων ταινιών στον κόσμο.
Επίσης, σε μια συγκλονιστική ανατροπή των πραγμάτων, ή Apple εξαγόρασε την NeXT, εγώ επέστρεψα στην Apple και η τεχνολογία που αναπτύξαμε στην NeXT είναι σήμερα στην καρδιά της αναγέννησης της Apple. Και, μαζί με όλα αυτά, η Leurene και εγώ έχουμε μαζί μια θαυμάσια οικογένεια.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.
Πρέπει λοιπόν και εσείς να ανακαλύψετε τι πραγματικά σας αρέσει. Και αυτό αφορά και τη δουλειά που θα κάνετε, και τον σύντροφο που θα επιλέξετε στη ζωή σας. Η εργασία θα γεμίσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας, και ο μόνος τρόπος για να είστε πραγματικά ικανοποιημένοι είναι να κάνετε αυτό που εσείς πιστεύετε ότι είναι μια σπουδαία δουλειά. Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε.
Οπως όλα τα «θέματα της καρδιάς», όταν το ανακαλύψετε, θα το αισθανθείτε, θα καταλάβετε ότι «αυτό είναι». Και θα δείτε τότε ότι, όπως κάθε σπουδαία σχέση, έτσι και αυτή, όσο θα περνούν τα χρόνια, θα γίνεται όλο και καλύτερη. Ετσι λοιπόν, συνεχίστε να ψάχνετε έως ότου βρείτε αυτό το «κάτι» που θα ξέρετε ότι είναι το «δικό σας». Μην επαναπαυτείτε.
3) Η Τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο.
Οταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα ωσάν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ' αλήθεια σημαντικά.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «άλφα» ή «βήτα» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.
Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Εκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».
Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω. Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες. Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά.
Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Εχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ' ό,τι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:
Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να 'ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα... ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.
Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ' όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.
Οταν ήμουν νέος, υπήρχε ένα καταπληκτικό δημοσίευμα που είχε τίτλο «The Whole Earth Catalog» («Ο κατάλογος όλου του κόσμου»), που ήταν μία από τις βίβλους της δικής μου γενιάς. Τον είχε συντάξει ένας τύπος ονόματι Stewart Brand, που ζούσε όχι μακριά από εδώ, στο Menlo Park, και το ζωντάνεψε με το ποιητικό του άγγιγμα. Αυτό συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του '60, πριν από τους προσωπικούς υπολογιστές (personal computers) και το desktop publishing. Ολα τυπώνονταν με τη χρήση γραφομηχανών, ψαλιδιού, και φωτογραφιών από μηχανές Polaroid. Ηταν, ας πούμε, σαν να 'χαμε το Google σε έντυπη μορφή, 35 χρόνια πριν έρθει αυτό που ξέρουμε σήμερα σε ηλεκτρονική: ήταν ιδεαλιστικό και ξεχείλιζε από υπέροχες εφαρμογές και ιδέες.
Ο Στιούαρτ και η ομάδα του έβγαλαν πολλές εκδόσεις του «The Whole Earth Catalog», και τότε, όταν είχε κάνει τον κύκλο του, έβγαλαν και μία τελευταία έκδοση. Αυτό συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του '70, και είχα τη δική σας ηλικία. Στο οπισθόφυλλο της τελευταίας αυτής έκδοσης υπήρχε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ξημέρωμα σε έναν επαρχιακό δρόμο, ένα δρόμο στον οποίο θα μπορούσατε να βρεθείτε και εσείς κάποια στιγμή, εάν είστε περιπετειώδεις τύποι, να κάνετε οτοστόπ. Κάτω από αυτήν τη φωτογραφία, υπήρχε μια λεζάντα με τα λόγια: «Stay hungry. Stay foolish». Δηλαδή, «Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου». Ηταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της ομάδας του Στιούαρτ, καθώς υπέγραφαν την τελευταία τους έκδοση.
Μείνε πεινασμένος. Μείνε ανόητος. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα: «Stay Hungry. Stay Foolish. Thank you all very much».

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

λίγες εικόνες γιά χίλιες λέξεις...


Εάν αισθάνεσαι δυστυχής τότε δες παρακάτω

Εάν νομίζεις ότι δεν έχεις χρήματα τότε δες αυτό


Εάν νομίζεις ότι δεν έχεις φίλους τότε δες αυτό


εάν αισθάνεσαι ότι "τα παίζεις" τότε δες αυτό

                        εάν αισθάνεσαι ότι έχεις υποφέρει στη ζωή σου, τότε δες το παρακάτω

Εάν παραπονιέσαι ότι δυσκολεύεσαι να πας στη δουλειά σου τότε δες αυτό

Εάν η κοινωνία σε έχει ταλαιπωρήσει τότε δες αυτό


Εάν η εκπαίδευση σου φαίνεται δύσκολη τότε δες το παρακάτω


 Εάν δεν σου αρέσει αυτό που τρώς (δεν τρώω φασόλια, δεν τρώω ψάρια, δεν τρώω το ένα ή το άλλο) τότε δες το παρακάτω

 Εάν είχες άσχημα παιδικά χρόνια τότε δες το παρακάτω

Εάν τα παιχνίδια που έχεις είναι λιγοστά τότε δες αυτό

                                   Μήπως δεν σου αρέσει το κρεβάτι που κοιμάσαι; Τότε δες αυτό

                                         Μήπως ήθελες καλύτερα παπούτσια; Τότε δες αυτό.

Ακόμα παραπονιέσαι;
Πρέπει να σταματήσεις να τροφοδοτείς τον ασταμάτητο κύκλο της κατανάλωσης.
Ζεις σε αυτή τη κοινωνία που δυστυχώς ξεχνάει τα 2/3 των αδελφιών της - Αυτά έχουν περισσότερη ανάγκη από σένα.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Υφεση / Ανάκαμψη

«Όταν αφαιρείς πόρους από την οικονομία προκαλείς ύφεση….και πάντα σε ύφεση πρέπει –επειδή ξέρεις ότι τα μέτρα είναι υφεσιακά– να παίρνεις παραπάνω μέτρα για να συνυπολογίσεις και την ύφεση! (Ακριβής απόδοση θέσεων του κου Παπακωνσταντίνου στο κεντρικό δελτίο του Mega της 12/9/2011). Οπότε, κατά τον υπουργό, όσο βαθαίνει η ύφεση επεκτείνουμε μια συσταλτική πολιτική δαπανών κάθε μορφής, επενδυτικού χαρακτήρα ή μη(!!!). Με αυτόν τον τρόπο, κατά τον πρώην υπουργό Οικονομικών έρχεται η ανάκαμψη.
Σύμφωνα λοιπόν με τον κο Παπακωνσταντίνου, «αν πονά το κεφάλι σου πάρε ένα σφυρί και κτύπα το για να περάσει!» Αυτά είχε πει ένας οικονομολόγος σε συνέδριο στη Γαλλία, εικοσιπέντε περίπου χρόνια πριν, αναφερόμενος στην ανούσια πολιτική των δεκάδων φόρων που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα αυξήσουν τα έσοδά τους. Ως φοιτητής δυσκολεύθηκα να κατανοήσω το νόημα των λέξεών του τότε!
Κατά την άποψη άλλων όμως, η έξοδος από την κρίση μπορεί να βασισθεί στη δημοσιονομική πειθαρχία, μόνο όμως μέχρι το σημείο που αρχίζει η ύφεση. Μόλις λοιπόν η οικονομία αγγίξει τη λεπτή κόκκινη γραμμή της ύφεσης, ένα άλλο μενού μέτρων απαιτείται, ικανό να επαναφέρει την οικονομία στην ανάκαμψη. Τα μέτρα αυτά, με κύριο προσανατολισμό την επιτάχυνση των επενδυτικών πρωτοβουλιών, πρέπει να οδηγήσουν στην παραγωγή εμπορεύσιμων (εξαγώγιμων) αγαθών και υπηρεσιών. Μήπως κάποιος λοιπόν πρέπει να υπενθυμίσει στους κυβερνητικούς ιθύνοντες τη δυναμική του ΕΣΠΑ των 14,1 δις ευρώ, το οποίο είναι ακόμη σε διαδικασία ύπνου από το 2008 και μετά;
Ως προς την έγκριση μιας ιδιωτικής επένδυσης, φαίνεται μάλλον άθλος το σβήσιμο της εκεί γραφειοκρατίας, αφήνοντας δεκάδες αιτήσεις ξένων επενδύσεων (22.8 δις σύμφωνα με παλιότερο δημοσίευμα) στο ράφι. Τι μας λείπει άραγε που το έχει η Τουρκία, το Ιράν, το Βιετνάμ και δεκάδες άλλες χώρες;
«Σε χρόνο ρεκόρ υιοθετήσαμε τον επενδυτικό νόμο…» ανέφερε ο κος Χρυσοχοΐδης στην ομιλία του στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο που πέρασε. Να υπενθυμίσουμε ότι ο χρόνος επεξεργασίας του εν λόγω νόμου επί κας Κατσέλη διάρκεσε σχεδόν δέκα μήνες, για να συνεχιστεί μετά τον ανασχηματισμό του Αυγούστου του 2010, επί του νέου Υπουργού του κου Χρυσοχοΐδη για άλλους πέντε μήνες και να γίνει νόμος του κράτους στις 1 Φεβρουαρίου του 2011!. Πέντε λοιπόν ολόκληροι μήνες χρειάσθηκαν, από τον Αύγουστο του 2010, για να γίνουν ορισμένες επιλεκτικές αλλαγές στο σχέδιο νόμου της κας Κατσέλη.
Μήπως έχουμε χάσει την αίσθηση του χρόνου; Παρόμοια απώλεια αίσθησης χρόνου βιώσαμε και επί Ν.Δ. τόσο για επενδυτικό νόμο όσο και για το ανέγγιχτο ΕΣΠΑ!.
«Η χώρα οδηγήθηκε σε μια διαδικασία αποβιομηχάνισης… και οφείλουμε…», αυτά περίπου ανέφερε ο Υπουργός Ανάπτυξης στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή στις 11 Σεπτεμβρίου. Η διαδικασία αποβιομηχάνισης της χώρας κατέγραψε μια μοναδική έξαρση επί Ν.Δ. με την έναρξη του 1990 (βλ. θέσεις περί ‘λιγότερου κράτους’) και συνεχίστηκε ακάθεκτη επί ΠΑΣΟΚ μετά το 1993 για να γνωρίσει μια νέα πτωτική πορεία από το 2005 και μετά.
Πολλοί υπουργοί που την αφορίζουν σήμερα, κατείχαν υπουργικούς θώκους μετά το 1993 έως το 2004. Δε θα τολμήσουμε να ρωτήσουμε τι έκαναν τότε, έτσι ώστε να αποφευχθεί ο μεταπρατικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας που βιώνουμε το 2011. Όλα είναι ορατά!. Και τέλος το ‘τότε’ σε τι διαφέρει επί της ουσίας από το ‘τώρα’ ως προς τις δεξιότητες του ανθρωπίνου κεφαλαίου, που εξακολουθεί να ηγείται της πολιτικής εξουσίας στη χώρα;
Δημήτρης Μάρδας
Αν. καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

ΕΤΑΠ-ΜΜΕ vs ΕΔΟΕΑΠ

Διαβάστε τον σύνδεσμο
που περιέχει τις αποφάσεις - αυτές που αποφασίζονται από τη Διοίκηση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και είναι πλέον υποχρεωτικό να αναρτώνται στην ιστοσελίδα ΔΙΑΥΓΕΙΑ της κυβέρνησης.
Αραγε θα σας δημιουργηθούν και εσάς οι παρακάτω ερωτήσεις:
α) ποιους γιατρούς πληρώνει το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ
β) ποια νοσήλια πληρώνει;
γ) ποιες ιατροφαρμακευτικές περιθάλψεις πληρώνει;
δ) ποια έξοδα κηδείας πληρώνει;
ε) μήπως οι συντάξεις του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ είναι σε σύνολο υποδεέστερες των επικουρήσεων του ΕΔΟΕΑΠ;
Τέλος στην ημερομηνία 29/7/2011 αξίζει τον κόπο να διαβάσετε τη σύμβαση μεταξύ ΕΤΑΠ-ΗΔΙΚΑ. Mόνο 389 χιλιάδες ευρουδάκια γιά προγράμματα που ήδη κατέχει το ΕΤΑΠ και απλώς η ΗΔΙΚΑ έχει αναλάβει την ετήσια τεχνική υποστήριξη.
Είπατε τίποτε;

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Κίνδυνος βιωσιμότητας για τον ΕΔΟΕΑΠ

Στο κόκκινο τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων των ΜΜΕ, εξαιτίας της ραγδαίας πτώσης των εσόδων από το αγγελιόσημο. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, συζητείται η πιθανότητα να πραγματοποιηθεί έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων του ΕΔΟΕΑΠ, προκειμένου να ενημερωθούν για την πραγματική κατάσταση του οργανισμού, καθώς και για τη μελέτη βιωσιμότητας. Η πρόταση αυτή γίνεται, επειδή αντιδρούν οι ασφαλισμένοι στις νέες περικοπές παροχών.
Βέβαια η δική μας ερώτηση (θεωρητική πάντα - χωρίς απαραίτητα να υπάρχει απάντηση) είναι η εξής:
Αραγε ενδιαφέρονται οι ασφαλισμένοι του ΕΔΟΕΑΠ γιά τη βιωσιμότητα του ταμείου τους;
ή εφαρμόζουν αυτό το ρητό που το βλέπουμε και το διαπιστώνουμε καθημερινά σε όλες τις διαστάσεις της κοινωνίας μας:
Κόψτε χρήματα από αλλου όχι τα δικά μας. Οι συνταξιούχοι θα λένε "κόψτε χρήματα από τις παροχές των ενεργών ασφαλισμένων", ενώ οι ενεργοί ασφαλισμένοι θα λένε "κόψτε χρήματα από τους συνταξιούχους". Οπερ εγένετο "φαύλος κύκλος" (dead loop αγγλιστί).

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Κέρδη - ζημίες στους βρεφονηπιακούς

Η νέα απόφαση του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ γιά καλύτερο έλεγχο των βρεφονηπιακών σταθμών είναι πολύ καλή - πιθανώς να μην μπορούσε να είναι και καλύτερη.
Φυσικά θα μου απαντήσετε ότι ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο κλπ κλπ.
Συγκεκριμένα ο ασφαλισμένος που δικαιούται να στείλει τα παιδιά του σε βρεφονηπιακό σταθμό δεν θα χρειαστεί εφεξής να πληρώσει από τη τσέπη του την συμμετοχή του ΕΔΟΕΑΠ και στη συνέχεια να τη διεκδικήσει από το ταμείο του ΕΔΟΕΑΠ.
Απλώς θα πληρώσει μόνο τη δική του συμμετοχή.
Αυτό βέβαια θα αναγκάσει (θεωρητικά) τον ΕΔΟΕΑΠ να προπληρώσει στους συμβεβλημένους βρεφονηπιακούς σταθμούς περισσότερα από 3 εκ ευρώ στο τελευταίο 3μηνο του 2011  - τόσα δεν μας κάνουν 1500 παιδιά επί 2000 έκαστο - ενώ σύμφωνα με τη προηγούμενη υφιστάμενη κατάσταση, αυτά τα χρήματα θα τα πλήρωνε σχεδόν όλα την επόμενη χρονιά - δηλαδή στο έτος 2012.
Επίσης δίδοντας το ελεύθερο στον ασφαλισμένο να πάει απευθείας στον βρεφονηπιακό σταθμό και να υποβάλλει αίτηση / υπεύθυνη δήλωση ότι δικαιούται να εγγράψει τα παιδιά του, αφήνει ένα παραθυράκι μικρό - μόνο τοσο δά μικρό. Να στείλω σε κάποιον βρεφονηπιακό σταθμό τον αλλοδαπό γείτονα που έχει παιδιά γιά να δούμε εάν αυτό σύστημα μπορεί να έχει διαρροές.
Θεωρούμε όμως ότι κατά βάθος το κέρδος θα είναι προς όφελος του ΕΔΟΕΑΠ. Ελπίζουμε σύντομα να το διαπιστώσετε και εσείς.

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Πως να συλλάβετε τη φοροδιαφυγή !

Το πώς λειτουργεί η καθημερινή φοροδιαφυγή, ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων, νομίζω ότι συμπυκνώνεται στο ακόλουθο αριστοφάνειο άρθρο του ξεχωριστού συναδέλφου Γιώργου Λακόπουλου, στα «Νέα» της 1ης Ιουλίου: « Ο διάλογος είναι απολύτως αυθεντικός και αφιερώνεται στον Βαγγέλη Βενιζέλο που- νομίζει ότι- θα πιάσει τη φοροδιαφυγή. Διαδραματίστηκε μόλις προχθές σε καφετέρια, όταν σε μια συζήτηση εναντίον των πολιτικών, γενικώς, κάποιος ρώτησε τον διπλανό του:

- Παντελή,δεν δουλεύεις σήμερα; (στην ΕΥΔΑΠ)
- Πετάχτηκα δυο λεπτά να πάρω τη γυναίκα μου- κουρεύει μια πελάτισσά της εδώ δίπλα.
- Δουλεύει σε σπίτια; Και αποδείξεις πώς κόβει, ρε συ;
- Δεν κόβει, αυτό έλειπε με 12 ευρώ που χρεώνει το κούρεμα. Ούτε μπλοκ δεν έχει.
- Και από ασφάλιση, για σύνταξη τι κάνει;
- Την παίρνει εικονικά ένας κουμπάρος μας στο ξενοδοχείο του έξι μήνες τον χρόνο και τους υπόλοιπους μπαίνει στο ταμείο ανεργίας.Του δίνουμε μόνο τις εισφορές.
- Ωραία.Είναι ασφαλισμένη,θα έχει σύνταξη και παίρνετε και κάτι.
- Σιγά, ούτε για τη βενζίνη της δεν φτάνουν αυτά που δίνει το Ταμείο.
- Αλλά κι εσείς,τρίτο αυτοκίνητο τι το θέλατε;
- Το πήραμε ως τρίτεκνοι χωρίς εισφορά και πάει η κόρη μας στο σχολείο.
- Μπα; Εχει δίπλωμα;
- Οχι,αλλά εφέτος γίνεται 18 και θα της βγάλω.
- Και με το αγροτικό ποιος κυκλοφορεί;
- Ο μεγάλος γιος μας, αλλά προσέχει.
- Τι πράγμα;
- Δεν έχει πινακίδες, δεν βγάλαμε. Ούτε ασφάλεια, δεν συμφέρει. Εξάλλου μόνο Σαββατοκύριακα το κινεί.
- Για να πάει πού;
- Στον κουμπάρο με το ξενοδοχείο,δουλεύει στην ταβέρνα. Λέω μήπως τον πάρει κι αυτόν σαν τη μάνα του, να έχει ασφάλιση.Πετάγεταικαι στο χωριό και βοηθάει τον αδελφό μου στα πρόβατα και στις ελιές.
- Εχει καμιά εκατοστή πρόβατα νομίζω. - Μπα, καμιά 25αριά έμειναν. Αλλά επιδότηση παίρνει για 100.
- Και ο έλεγχος δεν τον πιάνει;
- Οταν έχει μέτρημα του στέλνει ο γείτονας τα δικά του.
- Και με τις ελιές;
- Είχαμε 200 ρίζες, αλλά οι μισές ξεράθηκαν.
- Δεν ξαναφύτεψες;
- Δεν συμφέρει.Με 2-3 ευρώ το κιλό το λάδι,τα μισά τα παίρνουν οι Αλβανοί,άσε... λιπάσματα, οργώματα. Μια χαρά είναι με την επιδότηση.
- Και λες ότι σας κοροϊδεύουν οι πολιτικοί, ρε Παντελή; Εσύ τι κάνεις;
- Σιγά τώρα, αυτοί τρώνε με χρυσά κουτάλια.
Οποιος νομίζει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό κάνει λάθος. Συμπέρασμα; "Ελλάς, το μεγαλείο σου "».
Ας μου επιτραπεί να συμπληρώσω, χωρίς δυστυχώς τη χιουμοριστική αμεσότητα του Γ. Λακόπουλου, μερικά από τα περιγραφόμενα σε πιο διαπλεκόμενη εκδοχή: η κόρη θα βγάλει δίπλωμα οδήγησης μόλις γίνει 18 ετών, αλλά χωρίς εξετάσεις. Με μίζα σε έναν μεσάζοντα. Ο μεγάλος γιος, ο οποίος κυκλοφορεί χωρίς πινακίδες, αν τον πιάσει η Τροχαία και του πάρει το δίπλωμα όλο και κάποιον θα έχει στο Τμήμα για να του το επιστρέψει χωρίς πρόστιμο. Και αν δεν είναι αστυνομικός, κάποιος βουλευτής ή ο κομματάρχης του θα απαιτήσει να απαλλαγεί το παιδί. Οσο για τα λειψά πρόβατα που τυχόν θα διαπιστώσει ο ελεγκτής του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, αν δεν προλάβει ο γείτονας να σώσει την κατάσταση, το κρατικό όργανο προθύμως θα παραβλέψει την απάτη αντί ευλόγου ποσού. Το ίδιο και στο «λάθος» μέτρημα των ελιών. Ισως μάλιστα οι επιδοτήσεις να είναι το μόνο εισόδημα που δηλώνεται από τους αγρότες μας και έτσι πληρώνουν και κάποιους φόρους. Μάλλον και αυτά είχε κατά νουν ο κ. Πάγκαλος όταν είπε το ενοχλητικό «όλοι μαζί τα φάγαμε»...

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Το βλέμμα ενός εκτός Ελλάδας Ελληνα


Εγκατέλειψα την Ελλάδα προ εφταετίας. Τις καλές εποχές δηλαδή. Ολυμπιακοί, ευρωπαϊκό, Eurovision και καφάσια οι άδειες σαμπάνιες στη Μύκονο. «Που πας;», με ρωτούσαν απορημένοι οι φίλοι μου. «Πουθενά δεν θα βρεις καλύτερα!». Τώρα πια η στάση τους έχει αλλάξει. «Μη τυχόν και γυρίσεις! Καλά είσαι εκεί. Δεν παλεύεται εδώ η κατάσταση.».
Όχι, ουδεμία αίσθηση διορατικότητας είχα για τα δεινά που έμελε να ακολουθήσουν. Προφήτης δεν είμαι, πόσο δε μάλλον σοφός. Πολύ απλά δεν είχα «δόντι», κομματικό μέσο, γνωριμίες ή οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά ούτε και τη διάθεση να ανταγωνιστώ αυτούς που τα είχαν. Με λίγα λόγια, καμία τύχη. Είχα ανάγκη από ένα σύστημα που να... ...προστατεύει τον πολίτη από την ανομία. Ένα σύστημα που να αποδέχεται ως αλήθεια το αυτονόητο, να επιβραβεύει το άριστο και να απορρίπτει τον παραλογισμό. Τα κουβαδάκια μου, δηλαδή, και σε άλλη παραλία!
Θα μου πείτε τώρα, δικαίως, «τι δουλειά έχεις εσύ να εκφέρεις άποψη για τα τεκταινόμενα; Τι σε κόφτει; Αφού είσαι αμέτοχος, δεν σε αγγίζουν ούτε το μεσοπρόθεσμο, ούτε οι οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων.» Οι πιο παθιασμένοι θα βιαστούν να με κρίνουν. «Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες. Δεν κάθεσαι στα αυγά σου εκεί στο Λονδίνο και άσε μας εμάς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε.» Σωστό, εν μέρει. Αλλά επειδή ακριβώς είμαι αμέτοχος διαθέτω και το εξής πλεονέκτημα. Βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένος από πάθη και συγκινησιακές φορτίσεις. Με ψυχρή λογική. Κι έτσι λογικά και ψυχρά επιθυμώ να εκφράσω την ακόλουθη απορία προς άπαντες αγανακτισμένους. Μα, αλήθεια, πραγματικά δεν γνωρίζετε ποιοι τα φάγανε τα λεφτά; Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι οι κλέφτες, οι ψεύτες κι οι λωποδύτες; Θέλετε να τους ξετρυπώσετε, το γνωρίζω, μα πολύ φοβάμαι πως ψάχνετε σε λάθος κρυψώνες. Ας σας δώσω εγώ λοιπόν μερικά παραδείγματα (συγχωρέστε μου τις γενικεύσεις, προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις):
• Κλέφτες είναι οι χρυσοί ολυμπιονίκες μας που αφού μας χάρισαν την ψευδαίσθηση εθνικής ανάτασης τσεπώνοντας ταυτόχρονα τα πλουσιοπάροχα πριμ της πολιτείας, αποδείχτηκαν στην πλειοψηφία τους ντοπέ. Τσάμπα τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν μπροστά στις κάμερες. Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε!
• Κλέφτες, όπως αποδεικνύεται, είναι οι πρόεδροι των ομάδων σας τους οποίους αποθεώνετε τις Κυριακές μεσημέρια διότι «στήνουν» παιχνίδια, ξεπλένουν βρώμικο χρήμα και ζημιώνουν τόσο το κράτος (ΟΠΑΠ) όσο και όσους δοκιμάζουν την τύχη τους παίζοντας στοίχημα.
• Κλέφτες επίσης οι ιδιοκτήτες καμπόσων νυχτερινών μαγαζιών όπου χρόνια ολόκληρα αφήνατε μηνιάτικα και δώρα (πάλε ποτέ) για μια ζεμπεκιά, για το καλό το πρώτο τραπέζι, για φιστίκια, αλκοόλ και γαρούφαλλα. Αποδεδειγμένες οικονομικές ατασθαλίες, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, παραβίαση αδειών λειτουργίας κλπ.
• Κλέφτες αρκετοί από τους εθνικούς τροβαδούρους μας που ξέχασαν ή αμέλησαν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον τραγουδιστή-αηδόνι, σύζυγο νυν βουλευτού και πρώην υπουργού. Μα, με ψίχουλα θα ασχολούμεθα τώρα κύριε δικαστά;
• Κλέφτης ο ταξιτζής που με χρεώνει διπλά και τριπλά για μία κούρσα αεροδρόμιο-Κολωνό κάθε φορά που επισκέπτομαι την Αθήνα. Λόγω κάποιας περίεργης σύμπτωσης μάλιστα το «καπέλο» αποδεικνύεται πάντα υψηλότερο τις φορές που παραδέχομαι πως ζω μόνιμα έξω. Αθάνατη Ελληνική φιλοξενία! Για απόδειξη δε ούτε ερώτημα.
• Κλέφτες οι μοναχοί που επιδίδονται σε business εκατομμυρίων με ξιπασμένους πολιτικούς καλώντας σας ταυτόχρονα σε προσευχή και νηστεία. Κατά τα άλλα, τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ.
• Κλέφτες και οι παπάδες που τσεπώνουν αδήλωτα τρακοσάρια «για την εκκλησία» από γάμους και βαφτίσια. Και ο δίσκος φυσικά να γυρίζει.
• Κλέφτης ο καφετζής στην Πλάκα στης Κρήτης που αρνείται πεισματικά να χτυπήσει στην ταμιακή του το φραπεδάκι που παραγγέλνω για την παραλία.
• Κλέφτης και ο εφημεριδοπώλης στο διπλανό χωριό της Ελούντας για τον ίδιο λόγο.
• Κλέφτες οι εφοριακοί που κάνουν τα στραβά μάτια στους φοροφυγάδες.
• Κλέφτες οι αστυνομικοί που χρηματίζονται για να παρέχουν προστασία σε άλλους κλέφτες.
• Κλέφτες όσοι παίρνουνε άδεια από την σημαία γιατί πληρώνονται χωρίς να παράγουν.
• Κλέφτες όσοι ζητάνε διευκολύνσεις και ρουσφέτια για «το παιδί που ζορίζεται στο στρατόπεδο» και «την θυγατέρα με τα τέσσερα μάστερ που θέλει να δουλέψει στην τοπική ΔΕΚΟ».
• Κλέφτες οι δημόσιοι υπάλληλοι που την κοπανάνε από το γραφείο στις 12:30. Κλέφτες και οι συνάδελφοί τους που τους χτυπάνε την κάρτα. Αλλά είπαμε: μεταξύ κατεργάρηδων αλληλεγγύη..
• Κλέφτες οι υπάλληλοι δήμων και νομαρχιών που εκδίδουν μεν τιμολόγια αλλά πλαστά.
• Κλέφτες οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων γιατί πολύ απλά αυθαιρέτησαν.
• Κλέφτες και οι μηχανικοί που παραβαίνουν τους όρους δόμησης για να βγάλουν παραπάνω τετραγωνικά ως υπερυψωμένα υπόγεια και ημιυπαίθριους.
• Κλέφτες οι επίορκοι δικαστές και οι φίλοι τους δικηγόροι που εμπλέκονται σε κυκλώματα.
• Κλέφτες οι συνδικαλιστές που παραλύουν το κράτος, μας κόβουν το ρεύμα και ζημιώνουν όσους επιθυμούν να δουλέψουν.
• Κλέφτες οι εκπαιδευτικοί που λαμβάνουνε μαύρα από ιδιαίτερα.
• Κλέφτες οι δημοσιογράφοι που κουβαλούν μετρητό αγνώστου προελεύσεως σε πλαστικές σακούλες απορριμμάτων.
• Κλέφτες οι καθηγητές πανεπιστημίου που διορίζουν παιδιά και εγγόνια στις σχολές τους με αδιαφανείς διαδικασίες. Αν δεν κοιτάξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.
• Κλέφτες αυτοί που πωλούν τενεκέδες λάδι παραγωγής τους χωρίς να δηλώνουν το επιπλέον εισόδημα.
• Κλέφτες γιατροί και φαρμακοποιοί που στήνουν εισπρακτικές εταιρίες στην πλάτη των ασθενών γράφοντάς τους αχρείαστα φάρμακα που ασφαλώς κάποιος εν τέλει πρέπει να πληρώσει (τα ασφαλιστικά ταμεία γι' αυτούς που αναρωτιούνται).
• Κλέφτες οι νοικοκύρηδες που διατηρούν ανασφάλιστες οικονόμους και στερούν πόρους από τα ταμεία.
• Κλέφτες οι αιώνιοι φοιτητές γιατί καταναλώνουν κρατικούς πόρους κωλοβαρώντας.
Κλέφτες, κλέφτες, κλέφτες. Μιάμιση σελίδα κλέφτες (ενδεικτικά). Συμπέρασμα; Κλέφτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά εσείς βεβαίως δεν ανήκετε σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ούτε και που πήρε το μάτι σας κάτι ύποπτο, κάτι ανάρμοστο γύρω σας τόσα χρόνια. Όχι, εσείς είστε όλοι τα θύματα μίας μεγάλης πλεκτάνης. Μιας αμερικανοσιωνικής συνομωσίας ενάντια στο ταλαίπωρο Ελληνικό έθνος που αρνείται να καταναλώσει κουτόχορτο αντιστεκόμενο στα αντιλαϊκά σχέδια των πολυεθνικών. Κούνια που μας κούναγε! ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΕΓΩ, ΕΣΥ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ!
Την αγανάκτησή σας λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας σας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΣΑΣ ΜΩΡΕ ΈΛΛΗΝΕΣ; Έχουμε καταντήσει οι ψωμοζήτουλες της Ευρώπης εξαρτώντας την επιβίωση μας από λεφτά άλλων. Και όταν αυτοί μας τα δίνουν (ναι, με τόκο βεβαίως - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε), εμείς τους ζητάμε και τα ρέστα. Απαιτούμε. Εκβιάζουμε. Θεωρούμε πως μας έχουν ανάγκη. Πως μας οφείλουν χρέος μεγάλο επειδή κάπου κάποιοι κάποτε σε αυτόν τον τόπο παρήγαγαν πολιτισμό. Επειδή τότε εκείνοι κοιμόντουσαν ακόμα στις σπηλιές με τα αγρίμια. Οι εποχές άλλαξαν Έλληνες και εμείς αμελήσαμε να επιβιβαστούμε στο τρένο του χρόνου.
Ας πάρουμε μερικά μαθήματα από το παράδειγμα άλλων πραγματικά υπερήφανων λαών, όπως οι Ιάπωνες λόγου χάρη. Ξεφυλλίζω μία εκ των μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδων στη Μ. Βρετανία λίγες εβδομάδες μετά την ανυπολόγιστη τραγωδία που χτύπησε το νησί τους. Ολοσέλιδη καταχώρηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Ιάπωνα πρωθυπουργό. Αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που προσέφερε ο Βρετανός φορολογούμενος στο δοκιμαζόμενο έθνος του. «Από τα βάθη της καρδιάς μας σας ευχαριστούμε για την αμέριστη συμπαράσταση σας τούτες τις δύσκολες ώρες. Ο Ιαπωνικός λαός δεν ξεχνά. Θα ορθοποδήσουμε. Θα ανταποδώσουμε. Ευχαριστούμε.»
Ευχαριστούμε. Έτσι απλά. Αντρίκια. Λακωνικά. Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε πως τα λεφτά που μας δανείζουν οι ξένοι ξεφυτρώνουν ως μάννα εξ' ουρανού. Δίχως κόπο. Δίχως ιδρώτα. Δίχως δουλειά. Έχουμε καταντήσει τόσο εγωπαθείς που αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως τα λεφτά δεν ανήκουν σε αόρατους αιμοδιψείς τραπεζίτες, πως δεν είναι παρά οι οικονομίες νοικοκυριών και συνταξιούχων, οι καταθέσεις τους, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι φόροι που έχουν πληρώσει στο κράτος τους. Και κάτι ακόμα: αρνούμαστε να δεχθούμε πως έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τι θα τα κάνουν. Ακόμη και να τα κάψουν, που λέει ο λόγος, έχουν δικαίωμα παρά να τα δανείσουν σε εξυπνάκηδες κομπιναδόρους αρχοντοχωριάτες που πλαστογραφούνε στατιστικές προκειμένου να κοροϊδέψουν τους αγαθούς και τους αδαείς. Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε Έλληνες. Κανέναν άλλον. Ξεχάσαμε το ευχαριστώ. Απαξιώσαμε το φιλότιμο. Γίναμε αγνώμονες. Αχάριστοι.
Την λύση φίλοι μου δεν θα τη βρείτε στους δρόμους και στις αγανακτισμένες πορείες. Η λύση είναι (ακόμα) στα χέρια σας. Μπροστά στα μάτια σας. Αντισταθείτε στην ανομία. Καταδικάστε την παρανομία ακόμη κι αν αυτή είναι μέσα στο σπίτι σας. Καταγγείλτε τον κλέφτη ακόμα κι αν αυτός είναι ο αδερφός σας. Περιθωριοποιείστε τον καταχραστή ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι συνάδελφός σας (που μάλλον θα είναι εδώ που τα λέμε). Τιμωρήστε τον φοροδιαφυγά. Μην ψωνίζετε το παραμικρό από όσους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Επιβραβεύστε τον τίμιο, τον σωστό, τον νομοταγή επαγγελματία. Μα, πάνω απ' όλα ΑΛΛΑΞΤΕ! Τους γύρω σας και τον εαυτό σας. Διαφορετικά κάντε την αγανάκτησή σας κορνίζα πάνω από το τζάκι να την βλέπουνε τα παιδιά μας και να την φτύνουν.
Του Βασίλη Μαχιά 05/07/2011.

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟ: Η ΑΝΕΓΓΙΧΤΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ;

Τα αναπτυξιακά σχέδια τύπου Μάρσαλ ή ΕΣΠΑ δεν είναι πανάκεια, ούτε απαλλάσσουν την κυβέρνηση από αυτονόητες παρεμβάσεις που βάζουν τάξη στην οικονομική ζωή της χώρας. Η ανάπτυξη δεν περνά μόνο από μεγαλεπήβολα πανάκριβα προγράμματα αλλά και από τα σκοτεινά σοκάκια της γειτονιάς. Εκεί σε τεράστιες αποθήκες, γεμάτες με εκατομμύρια παρανόμως διακινούμενα αγαθά, γεννιέται και ανθίζει το παρεμπόριο.
Το παρεμπόριο, μια σύγχρονη μάστιγα της αγοράς, συνεχίζει ακάθεκτο να απλώνεται σε κάθε μικρή ή μεγάλη πόλη! Η Εθνική Συνομοσπονδία Εμπορίου της Ελλάδας (ΕΣΕΕ) θεωρεί ότι ο όγκος του ανέρχεται σε 15 δις ευρω ενώ η κυβέρνηση το ανεβάζει γύρω στα 20 δις ευρώ. Πώς όμως υπολογίζεται το προαναφερθέν πόσο όταν δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι κύριοι παίχτες του παρεμπορίου και τι τζίρο κάνουν, αφού δεν υπάρχουν παραστατικά ή πολλές συλλήψεις παρανόμων μεγαλεμπόρων;
Ένας νέος Νόμος ψηφίσθηκε πρόσφατα ο 3982/2011, που παραμένει και αυτός ανεφάρμοστος. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν τα έως σήμερα αποτελέσματα. Ο Νόμος προβλέπει την καταστροφή των ειδών του παρεμπορίου, αποφεύγει όμως λύσεις πιο δραστικές όπως την σύλληψη του παρανόμου ή μη μετανάστη και την έξωσή του από τη χώρα. Αναρωτιόμαστε γιατί αποφεύγεται μια τέτοια λύση, όταν είναι γνωστό ότι στη Νότια Ιταλία έχει στηθεί φάμπρικα νομιμοποίησης αφρικανών μεταναστών, που χρησιμοποιούνται κατόπιν για τις συγκεκριμένες δουλειές σε όλη την ΕΕ !
Θύματα του παρεμπορίου είναι κατ’ αρχάς το λιανεμπόριο, όπως και οι οικονομικοί μετανάστες. Οι τελευταίοι θεωρούνται οι βασικοί διακινητές αυτού του αόρατου τζίρου, που αφορά κατά κύριο λόγο παρανόμως εισαγόμενα προϊόντα (από ποια τελωνεία άραγε;) από οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, που έχουν μοιραστεί τις αγορές κατά τα πρότυπα της Μαφίας. Έτσι, οι Σενεγαλέζοι έχουν αναλάβει τη διακίνηση των παράνομων ειδών εκτός των λαϊκών αγορών, Γεωργιανοί και άλλοι προερχόμενοι από την πρώην ΕΣΣΔ, ελέγχουν το σχετικό κύκλωμα στις λαϊκές αγορές και πέριξ αυτών ενώ οι Κινέζοι ελέγχουν τα κασελάκια!
Η κυβέρνηση ψηφίζει ανεφάρμοστους νόμους, αρμόδιοι υπουργοί και οι ενίοτε τοπικοί βουλευτές…με οργίλο ύφος αφορίζουν απλά –χωρίς όμως να αγγίζουν– το φαινόμενο, η τοπική αυτοδιοίκηση αλληθωρίζει, η δημοτική αστυνομία κωφεύει και κάποιοι χονδρέμποροι με την απαραίτητη πολιτική κάλυψη ή λόγω αδυναμιών (εσκεμμένων ή μη) του Νόμου, πλουτίζουν σε βάρος του υγιούς και εμπορίου και του κράτους φυσικά.
Συχνά ορισμένοι Δήμαρχοι με τη συνοδεία της τηλεόρασης δείχνουν στιγμιαία βέβαια ότι προτίθενται να επιβάλλον το νόμο. Από την επόμενη όμως της προβολής τους η αγορά αυτή παραμένει ανέγγιχτη. Ποιος ο λόγος λοιπόν της φιέστας –μέσω της οποίας ενημερώνονται οι γνωστοί μεγαλέμποροι διακινητές του παραεμπορίου– των κάποιων ωρών που οργανώνουν;
Κύριο ρόλο στην εφαρμογή του Νόμου 3825 (παράγραφος 6) φέρουν οι Δήμαρχοι με την άφαντη δημοτική τους αστυνομία. Οι προφάσεις Δημάρχων που συχνά ακούγονται της μορφής: «Δεν έχω κόσμο… ή δε διαθέτω απορριμματοφόρα για την καθαριότητα και θα βρω για το παραεμπόριο…», οδηγούν στη μη εφαρμογή του.
Από την άλλη βέβαια υπάρχουν δεκάδες διαθέσιμοι δημοτικοί αστυνομικοί για να κόβουν κλήσεις ή για οτιδήποτε άλλο. Τέλος, πόσα απορριμματοφόρα χρειάζονται άραγε; Υποκρισία, αδυναμία, διαπλοκή αιρετών αρχόντων με τους μεγαλέμπορους του είδους. Ο κάθε ένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!
Σε αραιά διαστήματα, διάφοροι Δήμαρχοι με τη βοήθεια των ΜΑΤ κυρίως εφαρμόζουν τον Νόμο καταστρέφοντας τα ‘προϊόντα μαϊμού’, που πωλούνται στα πεζοδρόμια. Ποια πολύπλοκη διαδικασία εμποδίζει τη συστηματική εφαρμογή του Νόμου; Να υπενθυμίσουμε ότι είμαστε η 79η πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου και ότι η τοπική αυτοδιοίκηση βρίσκεται στην κορυφή της διαφθοράς.

Δ.Μάρδας - Αν. καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

πάλι 2 μέτρα και 2 σταθμά...

Μαθαίνουμε ότι τώρα το καλοκαίρι, γιά περίπου 50 ημέρες θα παραμείνει κλειστό το μικροβιολογικό εργαστήριο του ΕΔΟΕΑΠ Αθηνών.
Αυτό θα αναγκάσει  όσους χρειαστούν μικροβιολογικές εξετάσεις να τις κάνουν σε εξωτερικά διαγνωστικά κέντρα και βέβαια να πληρώσουν από τη τσέπη τους το 20% εφόσον είναι ενεργοί και αρκετά λιγότερα εάν είναι συνταξιούχοι.
Φανταστείτε ότι μία εξέταση που στο μικροβιολογικό εργαστήριο του ΕΔΟΕΑΠ είναι δωρεάν, έξω μπορεί να στοιχίζει 200 ευρώ ή και περισσότερα. Αυτό θα αναγκάσει τον Αθηναίο ασφαλισμένο να πληρώσει τα 40 ευρώ από τη τσέπη του.
Ομως στον ΕΔΟΕΑΠ Θεσσαλονίκης αυτές οι ταρίφες δεν ισχύουν δεδομένου ότι εδώ και χρόνια όσοι Θεσσαλονικιείς λαμβάνουν παραπεμπτικά γιά μικροβιολογικές εξετάσεις τις διενεργούν εντελώς δωρεάν.
Ισως ο βόρειος αέρας φυσάει καλύτερα και διατηρεί καθαρότερα τα μυαλά των εκεί επαϊόντων.
Σε λίγο καιρό ίσως θα είναι φτηνότερο να ναυλώνετε μεταφορικό μέσο γιά τη Θεσσαλονίκη προκειμένου να εξεταστείτε από θεσσαλονικιούς γιατρούς.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Κοινωνικός Τουρισμός γιά τα μέλη ΕΔΟΕΑΠ

Από σήμερα Πέμπτη 16/6/2011 και έως την ερχόμενη Τετάρτη θα διανέμονται βδομαδιάτικα εισιτήρια κοινωνικού τουρισμού στον 1ο όροφο του κτηρίου επί της οδού Σισίνη.
Τα εισιτήρια τα διανέμουν εξειδικευμένοι υπάλληλοι του Οργανισμού Εργατικής Εστίας που θα βρίσκονται γιά 1 εβδομάδα στον 1ο όροφο του κτηρίου - είναι συνδεδεμένοι online με τους υπολογιστές του ΟΕΕ και εξυπηρετούν άμεσα και χωρίς καμμία καθυστέρηση τους δικαιούχους ασφαλισμένους του ΕΔΟΕΑΠ. Αρκεί να προσκομίσετε τη ταυτότητά σας και τη φορολογική σας βεβαίωση.
Ακόμα ένα μπράβο στη Διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ που δίνει ένα τόσο σημαντικό και τόσο απαραίτητο δώρο στους ασφαλισμένους του ταμείου μας αλλά και σε όλα τα μέλη της οικογένειας τους.
Μπράβο σας - ευχόμαστε όλο τέτοιες καλές ενέργειες να πετυχαίνετε.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

γιά το ιταλικό μου αυτοκίνητο και τις βλάβες του θα σας πω άλλη μέρα.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Ακόμα εισπράττουν οι μακαρίτες;

Βρε ΄σεις υπευθυνο(αν)αρμόδιοι, έχετε βαλθεί να με βγάλετε από τα φτερά μου?
Χθες (ξανα)βγήκε, η εξαίρετη κατά τα άλλα κυρία Λούκα Κατσέλη, και δεν ξέρω πόσες φορές είχε ξαναβγεί στο παρελθόν ο προκάτοχός της, και μας (ξανα)είπε, η κα Λούκα, σε συνέντευξή της στα «ΝΕΑ» ότι οι συνεργάτες της έκαναν διασταυρώσεις, προφανώς ηλεκτρονικές, και (ξανα)βρήκαν ότι έδιναν συντάξεις σε 9.000 (εννέα χιλιάδες) υπεραιωνόβιους και (ξανά)είπαν πως θα ζητήσουν πίσω τα 16 μύρια που έχει στοιχίσει στους φορολογούμενους η συνταξιοδότηση των «υπεραινοβίων».
Επειδή αυτό το "τρυπάκι" με εξοργίζει, αρχικά ως παπα-γά(λ)λο και μετά ως θαμώνα των οδών Φιλελλήνων και Αμαλίας, δεν χρωστάω σε κανένα να βγαίνω από τα φτερά μου και να ανεβαίνω στα «κεραμίδια» μαζί με συμπαθητικούς "γατούληδες", που με βλέπουν και "κουνάνε την ουρίτσα" τους, λέω ότι επιτέλους πρέπει να σταματήσουν οι «διαπιστώσεις» και να ανακοινώνονται επιτέλους αποτελέσματα και ενέργειες.
Θα περιμέναμε δηλαδή να ακούσουμε από την εξαίρετη κατά τα άλλα κα Κατσέλη ότι εντοπίστηκαν π.χ 8.658 "συνταξιούχοι", οι οποίοι ενώ είχαν αποδημήσει εις Κύριον, οι οικείοι τους ελάμβαναν την σύνταξή τους και έχει κινηθεί εναντίον τους η διαδικασία της παραπομπής τους για απάτη και κατάχρηση εις βάρος του Δημοσίου και μάλιστα εκ προθέσεως και μετά δόλου και κατ΄εξακολούθηση
Δηλαδή για κακουργήματα.
Απλά και ξεκάθαρα και όχι τάχα μου τάχα μου κάναμε διασταυρώσεις και βρήκαμε τους «εγκληματίες» και θα δούμε τι θα κάνουμε μετά.
Μεταξύ μας αυτές οι διασταυρώσεις δεν είναι και τίποτα το σοβαρό.
Ενα απλό σορτάρισμα στους συνταξιούχους του κάθε Ταμείου κατά ηλικία. Ετσι δεν είναι πληροφορικάριοί μου ή σας χρειάζονται τα σούπερ-ντούπερ προγράμματα!
Αρα (ξανα)έγινε το ίδιο σορτάρισμα, γιατί είχε (ξανα)γίνει επί Λοβέρδου και μας (ξανα)είπατε ακριβώς τα ίδια.
Λοιπόν επειδή βαρεθήκαμε και δεν θα το ακούσουμε και για τρίτη φορά από τον επόμενο υπουργό Εργασίας (ξανά)προτείνουμε στους υπευθυνοαρμόδιους, όπου κι αν βρίσκονται αυτοί, μία λύση, που θα κόψει όμως μαχαίρι τους "αιωνόβιους συνταξιούχους" από εδώ και πέρα.
Λοιπόν φτιάξτε μία WEBοεφαρμογή, που γίνεται και φτηνά και γρήγορα, ξέρουν από αυτά οι υπευθυνοαρμόδιοι, που θα εγκατασταθεί στα Νοσοκομεία, στα οποία αποβιώνει σήμερα το 99% των Ελλήνων.
Η WEBοεφαρμογή θα στέλνει ένα και μόνο record στο Ταμείο του Ασφαλισμένου, που μας άφησε χρόνους, με το ΑΜΚΑ του και την αναγγελία θανάτου.
Το Ταμείο μετά είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟ να διαγράψει τον θανόντα, ανεξάρτητα το πότε θα πάνε οι συγγενείς του για να τον διαγράψουν . . .
Το ίδιο ρέκορντ με το ΑΦΜ ή και με το ΑΜΚΑ, που πρέπει να συνδέονται σε κάποια επόμενη φάση της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, θα πηγαίνει στην ΓΓΠΣ, η οποία θα το στέλνει και στην Εφορία του θανόντος για να τον διαγράψει από τα Μητρώα.
Το ίδιο ρέκορντ θα φεύγει και προς το Δημοτολόγιο του δήμου για να βγουν τα σχετικά πιστοποιητικά που χρειάζονται για τα περαιτέρω. Αν η πιλοτική Γουεμποεφαρμογή της Συνταγογράφησης κόστισε 90 χιλιάρικα, αυτή η εφαρμογή δεν κοστίζει ούτε 10 (ΔΕΚΑ). Αρα αν σας έχουν φάει οι επιτήδειοι 16 εκατομμύρια, με ΔΕΚΑ το πολύ ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ τους καθαρίσατε. Και επειδή γνωρίζουμε ότι μας διαβάζουν οι πάντες όλοι υπευθυνοαρμόδιοι, μην ξαναδιαβάσουμε για ΤΡΙΤΗ φορά ότι υπάρχουν μπαταχτσήδες μακαρίτες.
Αντε παλληκάρια μου . . .

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Habemus Papam ?

Σήμερα κατά πάσα πιθανότητα η εκλογή νέου ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ.
Δεν γνωρίζουμε ακόμα τα αποτελέσματα. Προς το παρόν κοιτάμε μήπως και εμφανιστεί λευκός καπνός επάνω από τη Σισίνη.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Ανθρακες ο θησαυρός !

Τελικά στην επανακαταμέτρηση των ψήφων (που ζήτησε η απελθούσα σύμβουλος της ΕΣΗΕΑ) γιά τον ΕΔΟΕΑΠ, δεν προέκυψε κάποια διαφορά προς όφελός της.
Επομένως το μήνυμα που μας πέρασε αυτές τις ημέρες ότι δήθεν 200 ακυρωμένοι ψήφοι ήταν δικοί της - έδειξαν γιά μία ακόμα φορά πόσο ανεύθυνη είναι.
Με τις υγείες σας.

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Ντόμινο εξελίξεων με ενστάσεις

Ολοι είχαμε μία υπόνοια - ότι η επιλαχούσα σύμβουλος της ΕΣΗΕΑ (Κοντράρου γιά τον ΕΔΟΕΑΠ) άξιζε πολύ περισσότερα από τις ψήφους που έλαβε.
Μαθεύτηκε από έγκυρες και έγκυρους δημοσιογράφους ότι μία ολόκληρη κάλπη (εικάζεται ότι είναι γεμάτη από δικους της ψήφους) - επίτηδες δεν καταμετρήθηκε.
Τελικά λήφθηκε υπόψη των αρμοδίων η ένστασή της και τώρα μετρούνται πάλι οι ψήφοι (που είτε δεν καταμετρήθηκαν είτε ακυρώθηκαν σκόπιμα).
Οι πληροφορίες του χώρου λένε ότι εάν αθροιστούν αυτές οι ψήφοι (υπολογίζονται από 250 - 500 ψήφοι) - τότε το σκηνικό θα αλλάξει άρδην.
Και προφανώς θα έχουμε αλλαγή στην αναμενόμενη ιεραρχία της εκλογής δημοσιογράφων γιά τον ΕΔΟΕΑΠ.
Καί τότε οι τελευταίοι θα έσονται πρώτοι.
Και βέβαια θα έχουμε ντόμινο εξελίξεων και στα άλλα σωματεία όπου και εκεί λέγονται πολλά γιά επαναμέτρηση των ψήφων (δες ΕΠΗΕΑ - ΕΠΗΕΘ).

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Ξεκινά νέα δημιουργική περίοδος

Από τη Δευτέρα 30 Μαίου 2011 ο ΕΔΟΕΑΠ βρίσκεται κάτω από νέα δημιουργική διοίκηση.
Ευχόμαστε τα καλύτερα - δεδομένου ότι η περίοδος είναι εξαιρετικά κρίσιμη και θα χρειαστεί τη βοήθεια όλων των συμβούλων.
Καλή επιτυχία στο έργο σας.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Με ξένο πορτοφόλι

(δηλαδή αυτά που έδειξε η ΓΣ του ΕΔΟΕΑΠ χθές 17.5.2011)
Οπως κάθε χρόνο σας κάνουμε μία δική μας παράθεση των συζητήσεων, των απόψεων και των συμπερασμάτων όπως αυτά προέκυψαν από τη χθεσινή Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ.
  • Διαπιστώσαμε ότι χρειαζόμαστε μία πιό δυναμική ΓΣ - ακούστηκαν βέβαια πολλές καλές απόψεις - ήταν άτονες - χρειαζόταν περισσότερη δύναμη. Δηλαδή ακόμα και αυτοί που είδαν σωστά τα υφιστάμενα προβλήματα, τα παρέθεσαν πολύ ευγενικά - σχεδόν ψυθιριστά. Είναι λογικό βέβαια διότι είναι έξω από τον χορό και έχουν έναν ευσεβή φόβο μήπως και αυτά που λένε είναι λάθος. Οχι κυρίες και κύριοι - καλά τα είπατε.
  • Η ενεργοποίηση του παλιού κτηρίου με αποτέλεσμα τη διόγκωση των δαπανών, αναδεικνύεται σε μέγα λάθος της τωρινής διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ.
  • Η "μετακόμιση" της εκλεγμένης συμβούλου της ΕΠΗΕΑ σε εσωτερικό πόστο - δηλαδή με κανονικό / κανονικότατο παχουλό μισθό - ξεσκεπάστηκε στη ΓΣ.
  • Αυτή η "μετακόμιση" θεωρήθηκε (και είναι) μεγάλο σφάλμα - ακολουθεί τον κατάπτυστο κανόνα "ότι είναι νόμιμο είναι ηθικό" - κρίμα στα μέλη του τωρικού ΔΣ που "ξέχασαν" τους κανόνες ευπρέπειας που τους δανείσαμε γιά τη τελευταία διετία.
  • Μερικοί "κοιμισμένοι" στην "καρακοσμάρα" τους ασφαλισμένοι, ζήτησαν να κλείσουν οι πόρτες του λεωφορείου διότι αφού μπήκαν αυτοί - το λεωφορείο δεν χωρούσε άλλα μέλη. Δηλαδή κακώς κατά την άποψή τους εγγράφονται νέα μέλη στα σωματεία (ΕΣΗΕΑ - ΕΠΗΕΑ - ΕΣΗΕΜΘ - ΕΠΗΕΘ). Δηλαδή αυτοί οι "στην καρακοσμάρα τους" νομίζουν ότι το ταμείο είναι το πορτοφόλι τους - κάτι που είναι εντελώς λάθος.
Αυτό το "πορτοφόλι" κύριοι το διαχειρίζεστε εσείς αλλά δεν σας ανήκει.
Ανήκει στις μελλοντικές γενεές - σε αυτούς που θέλουμε να δώσουμε τη σκυτάλη και προσδοκάμε να συνεχίσουν και να βελτιώσουν και να βελτιώνουν διαρκώς το τωρινό έργο της δημοσιογραφίας - και της ανάδειξης της ελευθερίας του λόγου.
Ελπίζουμε η επόμενη διοίκηση να καταφέρει αυτό που η τωρινή το έχασε στο δρόμο.
Να βελτιώσει τα έσοδα και να μειώσει πραγματικά όμως τις δαπάνες.
Σταματείστε κυρίες και κύριοι της διοίκησης να πετάτε τα χρήματα - το πορτοφόλι δεν είναι δικό σας.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Γενική Συνέλευση - Τρίτη 17 Μαίου 2011

Είναι υποχρέωση όλων να παρευρίσκεστε στη ΓΣ του ΕΔΟΕΑΠ την ερχόμενη Τρίτη το μεσημέρι στις 2 μμ.
Επίσης είναι ευκαιρία να διαβάσετε το πολύ ωραίο και κατατοπιστικό βιβλιαράκι που ήδη διενεμήθηκε στα μέλη ΕΔΟΕΑΠ.
Ηδη το διαβάσαμε και έχουμε πολλές και καλές - θετικές δηλαδή εντυπώσεις.
Εχουμε βέβαια και απορίες :
Απορία 1η:
Πως θα καταφέρουν οι οικονομικοί παράγοντες του ΕΔΟΕΑΠ να μειώσουν την ετήσια μισθοδοσία του προσωπικού κατά 1,3 εκ ευρώ σε σχέση με το 2010 (αυτό το διαβάσαμε στον πίνακα της σελίδας 63 του εντύπου);
Μήπως απολύοντας ή συνταξιοδοτώντας 20 τουλάχιστον εργαζόμενους (τόσοι τουλάχιστον υπολογίζεται ότι χρειάζεται να απολυθούν ή να συνταξιοδοτηθούν γιά να μειωθεί η μισθοδοσία κατά 1.3 εκ ευρώ);
Κάτι που φαίνεται απίθανο διότι σύμφωνα με τον πίνακα των εργαζόμενων του ΕΔΟΕΑΠ (πάλι από το έντυπο που μας μοίρασαν στη σελίδα 58)  φαίνεται ότι o αριθμός των υπαλλήλων καλά κρατεί (158 υπάλληλοι στο 2008, 163 υπάλληλοι στο έτος 2009, και 161 υπάλληλοι στο έτος 2010).
Και μάλιστα τώρα που θα χρειαστεί να προσλάβουν νέους υπαλλήλους / γυμναστές / γιατρούς / γραμματείς και φαρισαίους προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του νέου και του παλιού κτηρίου;
Απορία 2η:
Πως θα καταφέρουν οι ίδιοι οικονομικοί παράγοντες να αυξήσουν τα έσοδα από αγγελιόσημο κατά 8% δεδομένου ότι η διαφημιστική δαπάνη μειώθηκε στο έτος 2010 κατά 40% και αναμένεται να μειωθεί στο 2011 (λόγω της κρίσης) ακόμα 20%;
Απορία 3η:
Πως θα καταφέρουν αυτοί οι "μάγοι της οικονομίας" να αυξήσουν τα έσοδα από ασφαλιστικές εισφορές κατά 2% με όλες αυτές τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών που γίνονται στους συναδέλφους των ΜΜΕ καθώς και τα κλεισίματα τόσων εφημερίδων και καναλιών;
Απορία 4η:
Για ποιο λόγο διαιρείτε τις δαπάνες Υγείας πρόνοιας (27 εκ ευρώ) με τον αριθμό ασφαλισμένων (18131 άτομα) για να βγάλετε το ποσό των 1493 ευρώ ανά άτομο και δεν διαιρείτε τις συνολικές δαπάνες (75 εκ ευρώ) διά του αριθμού ασφαλισμένων – οπότε το αποτέλεσμα μας κάνει περισσότερο από 4100 ευρώ κατά κεφαλή ασφαλισμένου;
Απορία 5η:
Για ποιο λόγο δεν διαιρείτε το σύνολο των δαπανών (75 εκ. ευρώ) διά του αριθμού των ενεργών ασφαλισμένων (περίπου 9000) για να υπολογίσετε πόσο σας στοιχίζει ο ενεργός ασφαλισμένος: Δηλαδή 75 εκ.ευρώ διά 9000 = 8300 ευρώ ανά ενεργό ασφαλισμένο;
Απορία 6η:
Ισχύει ότι ο μέσος όρος ασφαλιστικών εισφορών των ασφαλισμένων σας είναι περίπου 840 ευρώ ανά ενεργό ασφαλισμένο σε ετήσια βάση;
Απορία 7η:
Εάν ισχύει η παραπάνω απορία υπ αριθμό 4 και υπ αριθμό 5 τότε είναι αλήθεια ότι σας πληρώνει ο άμεσα ασφαλισμένος 840 ευρώ (σε ασφαλιστικές εισφορές σε ετήσια βάση) και εσείς του επιστρέφετε 4100 (πάλι σε ετήσια βάση); Ή ακόμα καλύτερα του επιστρέφετε 8300 ευρώ– εφόσον αυτός είναι ενεργός ασφαλισμένος; Δηλαδή αυτός ο ασφαλισμένος σας στοιχίζει 5πλάσια έως 10 πλάσια από ότι σας πληρώνει;
Θαύμα - κόσμε - θαύμα.

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

άσφαιρες μπαλωθιές και ένα "βλήμα"

Η γυναίκα του "μαζί τα φάγαμε" θέλει 300.000 € αποζημίωση και 12 μήνες φυλακή για την Ελευθερία Ψυχογιού!
Η κυρία αυτή κίνησε αγωγή στην Ε. Ψυχογιού που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντίστασης στην Κερατέα!
Διαβάστε εδώ γιά συνέχεια ...
Αυτά μάλλον συμβαίνουν όταν δεν μπορεί κάποιος να αναδειχθεί διά της εργασίας του και της προσφοράς του στον τόπο. Τότε μάλλον τα χάνει και αρχίζει τις βλακείες - που σίγουρα όμως θα του στοιχίσουν στο εγγύς μέλλον.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

όπως εμείς; όχι ακριβώς το ανάποδο!

Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του.
....Χθές το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια.
Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό.
Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός. Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του. Τον ρώτησα για την μητέρα του.
Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του.
Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα. Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. "Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου. Εγώ έχω ήδη φάει. Πάρε την να την φας εσύ.
"Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή.
Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά.
Και μου λέει: "Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα."
Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.
Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.
Ha Minh Thanh
(το πρωτότυπο:http://newamericamedia.org/2011/03/letter-from-fukushima-a-vietnamese-japanese-police-officers-account.php)

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

αχ αυτή η ΠΟΕΣΥ - πάλι προβλήματα μας έθεσε.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.ΣΥ. κατά τη χθεσινή του συνεδρίαση αποφάσισε να υποστηρίξει τα δίκαια αιτήματα του «Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα» και ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να προωθήσει και να διεκδικήσει:

1. Την επιστροφή του κατοχικού δανείου που οι δυνάμεις κατοχής υποχρέωσαν τη χώρα μας να τους παράσχει, πέραν των εξόδων συντήρησης των κατοχικών στρατευμάτων.
2. Τις γερμανικές επανορθώσεις που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για τις καταστροφές που μας προξένησαν τα ναζιστικά στρατεύματα στην υποδομή της χώρας μας.
3. Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που αφαίρεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς χώρους.
4. Τις γερμανικές αποζημιώσεις, δηλαδή τις αποζημιώσεις προς τα θύματα της θηριωδίας των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής εις βάρος των κατοίκων εκατό (100) περίπου ολοκαυτωμάτων πόλεων και χωριών, αλλά και γενικότερα εις βάρος του άμαχου πληθυσμού.
5. Το ποσό της επιστροφής του κατοχικού δανείου και των γερμανικών επανορθώσεων να δοθεί κατά προτεραιότητα στη Δημόσια ΠΑΙΔΕΙΑ, την Δημόσια ΥΓΕΙΑ και για την υποστήριξη του ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

Η παραπάνω κίνηση είναι καλή - ΟΜΩΣ:

Περιμένουμε και πράξεις - όχι μόνο ιδέες - ούτε μόνο προτάσεις.
ΠΡΑΞΕΙΣ !!
Και συγκεκριμένα θέλουμε να μας δείξετε πρακτικά με ποιό τρόπο θα προωθήσετε τα παραπάνω αιτήματά σας.
Τι μεγέθους είναι αυτές οι αποζημιώσεις;
Μήπως ασχολούνται και κάποιοι άλλοι;
Υπάρχει συντονιστική επιτροπή; Ναί πράγματι υπάρχει - δείτε τον σχετικό σύνδεσμο http://www.holocaust.gr/
Ελπίζουμε ότι δεν σας αρκεί να εκδώσετε μία ακόμα ανακοίνωση.
Χρειαζόμαστε απαντήσεις και όπου μπορούμε να επικοινωνήσουμε το θέμα και να βοηθήσουμε όλοι μας.