Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

ο Έλληνας πολιτικός

H απέχθεια του Έλληνα πολίτη για τους πολιτικούς αυξάνεται τελευταία κατακόρυφα, καθώς η κρίση που μας μαστίζει οξύνεται. Η αιτία της απέχθειας επικυρώνεται καθημερινά από λόγια και έργα πολιτικών, που δείχνουν ότι οι άνθρωποι αυτοί όχι απλώς δεν συμβάλλουν στη λύση των προβλημάτων μας, αλλά φέρονται σα να μην έχει καταλάβει καν ότι υπάρχουν. Οι νοήμονες πολίτες απορούν: είναι δυνατόν να μη συνειδητοποιούν οι πολιτικοί το τι συμβαίνει; Δεν βλέπουν τον γκρεμό που οδηγούμαστε; Υστερούν μήπως βιολογικά, είναι διανοητικά καθυστερημένοι; Ή μήπως βλέπουν, αλλά εθελοτυφλούν;
Βέβαια, η περιγραφή των χαρακτηριστικών του είδους «σύγχρονος Έλληνας πολιτικός» δεν εμπνέει αισιοδοξία. Είναι άνθρωπος μέσης (και κάτω) νοημοσύνης, αλλά κουτοπόνηρος, αμβλυμμένης ηθικής αντίληψης, ημιμαθής (όταν δεν είναι εντελώς αμαθής), πολιτιστικά και πολιτισμικά υπανάπτυκτος. Αν έχει πτυχίο πανεπιστημίου, μάλλον το πήρε χαριστικά, ως στέλεχος φοιτητικής νεολαίας, ενώ αν δηλώνει κάποιο επάγγελμα, είτε δεν το άσκησε ποτέ, είτε -αν το άσκησε, λιγουλάκι- κινήθηκε στον πάτο του. (Αν, για παράδειγμα, δηλώνει οδοντίατρος, δεν θα του εμπιστευόμασταν σε καμία περίπτωση τα δόντια μας.) Τι τον οδήγησε λοιπόν στο αξίωμά του; Μήπως του χάρισε η Φύση αρχηγικό τάλαντο, πρωτογενή ηγετική ιδιοφυία; Μπα, ούτε αυτό. Είναι κοινός τόπος ότι οι περισσότεροι πολιτικοί θα τα θαλάσσωναν στο τιμόνι και μιας μικρής ιδιωτικής επιχείρησης, κι αν κάποιοι θεωρούνται «επιτυχημένοι» επί κεφαλής υπουργείων, αυτό οφείλεται μόνο στην ιδιότυπη πολιτική παραλλαγή του νόμου της άνωσης, που θέλει τα ελαφρότερα στοιχεία στην επιφάνεια, προτιμώντας τους φελλούς από τον χρυσό.
Είναι λοιπόν απορίας άξιον. Με τέτοια χάλια, πώς έχουν οι άνθρωποι αυτοί τη διαχείριση των κοινών μας; Δεν είναι παράλογο; Τρελό; Δυστυχώς όχι, είναι λογικότατο. Γιατί οι πολιτικοί μας έχουν μια σημαντική διαφορά απ' όλους εμάς, μιαν ικανότητα στην οποία μας βάζουν όλους κάτω - και δεν αστειεύομαι. Για να τη βρούμε, αρκεί να αναρωτηθούμε: ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων των μελών του Κοινοβουλίου; (Αντε, για να σας βοηθήσω, εξαιρώ τους βουλευτές Επικρατείας.) Μα, φυσικά, ότι έχουν εκλεγεί. Να λοιπόν η λύση του προβλήματος, τόσο απλή: αυτό που διαφοροποιεί τους πολιτικούς από τους υπόλοιπους Ελληνες είναι ότι ξέρουν να εκλέγονται.
Α ναι! Γιατί στο ελληνικό Κοινοβούλιο δεν μπαίνεις στην τύχη. Πρέπει να κάνεις συγκεκριμένα πράγματα: πρώτο, ρουσφέτια, ατομικά και ομαδικά• δεύτερο, χάρες, σε ανθρώπους με γερό πορτοφόλι, που χρηματοδοτούν την προεκλογική σου εκστρατεία• και τρίτο να τάζεις λαγούς με πετραχήλια, εν πλήρει επιγνώσει ότι δεν θα μπορέσεις να τους προσφέρεις - και χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό για την ασυνέπεια. Είναι μια τέχνη να τα κάνεις όλα αυτά καλά. Αυτήν επαγγέλλονται οι πολιτικοί μας για να αποκτούν τα προς το ζην - ή και το ευ ζην, αναλόγως την ικανότητα. Οπως όλες οι τέχνες, βοηθιέται από την έμφυτη κλίση, συχνά γενετικά μεταβιβαζόμενη, και τελειοποιείται με μακρόχρονη μαθητεία.
Την τέχνη του εκλέγεσθαι την κατέχουν, λοιπόν, οι πολιτικοί μας άριστα. Το πρόβλημα είναι ότι είναι η μόνη τέχνη που κατέχουν. (Εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά είναι ελάχιστες.) Και έτσι σήμερα, στην κρίση, το μόνο που κάνουν οι καημένοι είναι να προσπαθούν κι αυτοί να επιβιώσουν, ασκώντας, αντανακλαστικά σχεδόν, την τέχνη τους: ρουσφέτια, χάρες, υποσχέσεις. Οπότε, τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, των περισσότερων υπουργών και ενίοτε του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένων (Έλληνες πολιτικοί είναι κι αυτοί), αντί να εφαρμόζουν τη στρατηγική εξυγίανσης οικονομίας και κράτους που οι ίδιοι έχουν εξαγγείλει, την αντιστρατεύονται παντί τρόπω, με λαϊκίστικες θέσεις και πράξεις. Και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντί να υπερθεματίζουν στην ίδια στρατηγική, που εκφράζει λίγο - πολύ τις αξίες που έπρεπε από θέση να πρεσβεύουν, λαϊκίζουν κι αυτοί αισχρά, τάζοντας να τα «δώσουν όλα», κι ας ξέρουν ότι δεν έχουν τίποτε. Κι όσο για τους «επαγγελματίες επαναστάτες» της Αριστεράς, αυτοί πασχίζουν να διακονήσουν όσο καλύτερα μπορούν τον παλαιολιθικό λαϊκισμό του κόμματος, ώστε να μείνουν στο μισθολόγιό του - αριστεροί γαρ, εξαρτούν την προσωπική ευδαιμονία από του ευρύτερου σχηματισμού.
Φυσικά, όπως ο έμπορος ναρκωτικών δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον χρήστη, έτσι κι ο κακός πολιτικός δεν υπάρχει χωρίς τον κακό πολίτη. Αυτούς τους πολιτικούς τους φτιάξαμε εμείς. Είναι οι ιερείς της θρησκείας του χειρότερου εαυτού μας, του εαυτού που μας οδήγησε στην κρίση. Αυτό αρχίζουμε πια, οι περισσότεροι, να το καταλαβαίνουμε. Αλλά είναι αργά. Οι ιερείς καλόμαθαν, καλόκατσαν, κι αρνούνται να το κουνήσουν, υπερασπίζοντας, ο καθένας με τον τρόπο του, το κοινό τους συμφέρον: να μη χάσουν τη δουλίτσα τους, του επαγγελματία Έλληνα πολιτικού.
Πρέπει άρα να μας γίνει συνείδηση ότι το συμφέρον της χώρας και το συμφέρον της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτικών της είναι αυτή τη στιγμή σε διαμετρική αντίθεση. Η λύση όμως δεν είναι να τους πετάμε γιαούρτια.
Είναι να πάψουμε να εκχωρούμε τις τύχες μας σε πρόσωπα φύσει ακατάλληλα να τις διαχειριστούν. Ή, με άλλα λόγια, να ωριμάσουμε.
Πηγή: Καθημερινή - συγγραφέας: Απόστολος Δοξιάδης.

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Μαθητευόμενοι μάγοι;


... κάθε κίνηση της σημερινής κυβέρνησης εξυπηρετεί ένα ακόμη βήμα σε κάποιο σχέδιο που έχει εξυφανθεί προ πολλού, και που έχει ως σκοπό την εξαφάνιση της Ελλάδας όπως την ξέραμε. Η περιοχή μας είναι γεωστρατηγικά ένα μαγαζί γωνία. Βρίσκεται στο σταυροδρόμι των ηπείρων. Και εν όψει της γεωγραφικής μετατόπισης των παγκόσμιων πολιτικών και οικονομικών συσχετισμών, η Ελλάδα είναι πιο σημαντική από ποτέ. Αν προσθέσουμε και τα οικονομικά της ατού (πετρέλαιο, μέταλλα, κλπ) τότε η εικόνα ξεκαθαρίζει ακόμη περισσότερο.
Συρρίκνωση της χώρας μας σε όλα τα επίπεδα. Και η επερχόμενη πτώχευση είναι το πασπαρτού των μεγάλων για να μας αποτελειώσουν.
Ποιος από εμάς θα νοιάζεται για το Καστελόριζο ή την Κομοτηνή, όταν δεν θα έχει γάλα για τα παιδιά του;
Ποιος από εμάς θα αρνηθεί υποσχέσεις πετροδολαρίων, με αντάλλαγμα τη Κρήτη, όταν θα είναι άνεργος και θα ψάχνει στα σκουπίδια;
Δυστυχώς, αυτό θα γίνει, και παρά τις αντιδράσεις που σίγουρα θα προκύψουν, όπως και σε άλλες περιπτώσεις της ελληνικής ιστορίας, ο εχθρός είναι ήδη εντός των τειχών.
Κάποτε τον έλεγαν Εφιάλτη, κάποτε Πήλιο Γούση, και κάποτε κάποιος δικός μας άνοιξε διάπλατα τη κερκόπορτα. Πάντα υπήρχε ένας τέτοιος εχθρός στα παρασκήνια.
Σήμερα, αυτός ο «εχθρός» δεν χρειάζεται να κρύβεται στις σκιές, ούτε θα μας προδώσει στα κρυφά.
Σήμερα μας κυβερνά, και οι μισοί Έλληνες τον χειροκροτούμε. (Είναι σαν το αστείο που συνηθίζουμε να λέμε, πως αν δεν θέλεις να σε γράψουν, άφησε το αμάξι σου μπροστά στη τροχαία. Κρύψου στα φανερά).


Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Ποιό είναι αυτό το prive club?

Στο οποίο γίνεσαι μέλος έχοντας ένα μέσο μικτό μισθό 2000 ευρώ;
Που του πληρώνεις (του club) περίπου 60 ευρώ μηνιαία (δηλ. 3% επί του μικτού σου μισθού) γιά συμμετοχή - συνδρομή μέλους σε αυτό το club;
Που μέσα σε αυτά τα 60 ευρώ (που του δίνεις μηνιαία) σου παρέχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη;
Και που όταν φτάσεις τα 25 χρόνια, παύει οριστικά αυτή τη κράτηση των 60 ευρώ μηνιαία;
Και γιά ανταμοιβή σου δίνει έκτοτε ένα μηνιαίο δωράκι των 600 ευρώ (10 πλάσιο δηλαδή από αυτά που του έδινες έως τότε);
Και που συνεχίζει να σου παρέχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη;
Γιά ακόμα 25 χρόνια;
Δηλαδή αυτά όλα που του έδωσες στα 25 χρόνια (ας κάνουμε μία πράξη: 25 χρόνια επί 14 μισθοδοτικές περιόδους επί 60 ευρώ = 21,000 ευρώ), θα σου τα επιστρέψει πίσω σε 21,000/600 ευρώ = 35 μήνες - δηλαδή σε κάτι λιγότερο από 3 χρόνια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
είναι το "Μ@Λ@Κ@ ΚΛΑΜΠ" - δεν σας λέμε το πραγματικό του όνομα - κάντε και εσείς λίγη έρευνα - σκεφτείτε και εσείς, μην τα θέλετε όλα έτοιμα. 

Θα αντέξουν έως τη Μ.Δευτέρα;

ή θα τους αφήσουν (οι τροϊκανοί) να δηλώσουν διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών;
Πάντως γιά κάποιο περίεργο λόγο τα σχολεία σταματούν φέτος 2 εβδομάδες νωρίτερα (στις 10 αντί στις 20 Μαίου) και αυτό το Σ/Κ είναι το μοναδικό πριν το καλοκαίρι όπου βγαίνουν τα κουκιά γιά μία τέτοια πράξη.
Τώρα εάν η πίεση των ακαδημαϊκών, των Θεοδωρακικών και των λοιπών θυμωμένων πολιτών ίσως και αυτή να είναι τόσο ισχυρή που ενώ έως σήμερα μιλούσαμε γιά ανάγκη ύπαρξης Ομοσπονδίας σωματείων, από σήμερα θα χρειαστεί να μιλάμε γιά Ομοσπονδία Κινημάτων Πολιτών (Δημιουργικοί πολίτες - μαχητικοί πολίτες - ενεργοί πολίτες - κλπ).
http://www.spitha-kinima.org/
www.ellines-energoi-polites.blogspot.com
www.politesendrasei.gr
www.polites-allagi.gr
http://www.elleos.gr/
http://www.dimiourgikoipolites.gr/
και άλλα πολλά...

Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

Ερωτήσεις που (δεν) ζητούν απάντηση

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε
κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού
του,ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής
θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα
αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να
πάρετε τα 100 και όχι τα 500;
Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:
-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους
όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:
Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία,
το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό
χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα
έρχονται να σώσουν εμάς;
Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς
πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε
ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;
Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και
τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές
πετρελαίου;
Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή
καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ
μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της
ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης,
ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;
Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα
και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην
Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε
2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος»
και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με
την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που
δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!
Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα
13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το
Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά
ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;
Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το
98% των χρημάτων του;
Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο
πολύ χρήμα;
Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;
Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;
Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν
είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο
στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί
ένας παγκόσμιος έλεγχος;
Ολόκληρος ο κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ:

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

Τροπολογία ντροπής

«Τροπολογία ντροπής» χαρακτηρίζει η διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ την κίνηση 17 βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος σχετικά με τη δημοσίευση των ετήσιων ισολογισμών των Α.Ε. και ΕΠΕ στον Τύπο με το αιτιολογικό ότι πρόκειται για πάγιο αίτημα της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας.
Όπως αναφέρει ο Οργανισμός σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε στην ουσία με την κίνηση αυτή προτείνεται: «Να υπάρξει αδιαφάνεια στο χώρο της Ελληνικής Αγοράς και Οικονομίας. Ένα χτύπημα ''κάτω από τη μέση'' στον δοκιμαζόμενο χώρο του Ελληνικού Τύπου, που φέρνει την οικονομική εξόντωση του Ασφαλιστικού μας Ταμείου, του Ταμείου Περίθαλψης και Επικούρησης των σκληρά εργαζόμενων ανθρώπων του Τύπου. Η Διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ καταδικάζει το περιεχόμενο της τροπολογίας και ζητά να μη ληφθεί υπ' όψιν.
Για ένα ετήσιο έξοδο των επιχειρηματιών, που κυμαίνεται από 1.000 ευρώ - 4.000 ευρώ ετησίως, οι δεκαεπτά προτείνοντες βουλευτές κρίνουν ως ''αναχρονιστικό'' (!) όλο τον Ημερήσιο Ελληνικό Τύπο, προσβάλλοντας όλους όσοι εργάζονται σ' αυτόν.
Την ώρα που περικόπτονται συντάξεις και μισθοί, την ώρα που απολύονται δεκάδες δημοσιογράφοι και πλήττονται θανάσιμα τα Ταμεία μας από τη δίνη στην οποία έχει περιέλθει η Ελληνική Οικονομία, είναι αδιανόητο να επιλέγεται η στήριξη του Κεφαλαίου και όχι των εργαζομένων. Στόχος της οργανωμένης αυτής επίθεσης είναι:
Η απαλλαγή από τους μικρούς παίκτες της αγοράς των ΜΜΕ καθώς επιχειρείται η εξόντωση των εφημερίδων χαμηλής κυκλοφορίας, η μείωση του αριθμού των εργαζομένων με συνακόλουθη μείωση του μισθολογίου, η αποδυνάμωση ενός Ασφαλιστικού Αυτοδιοικούμενου και Αυτοδιαχειριζόμενου Ταμείου, που μέχρι σήμερα είναι πρότυπο και υγιές και δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, η απαλλαγή από τη νόμιμη υποχρέωση καταβολής Αγγελιοσήμου, με σαθρά ''νομικά επιχειρήματα''.
Τέλος, αλλά όχι τελευταίο, στόχος είναι το μοίρασμα της κρατικής διαφήμισης και της διαφήμισης σε λιγότερους επιχειρηματίες ΜΜΕ.
Ο κλάδος των εργαζόμενων στα ΜΜΕ δεν εξαιρείται από τα δεινά τα οποία ζει ολόκληρος ο Ελληνικός λαός. Συμμετέχουμε, συμπάσχουμε, αγωνιζόμαστε και δεν θα διστάσουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με όλα εκείνα τα συμφέροντα που επιχειρούν να γκρεμίσουν δικαιώματα του επαγγελματικού μας χώρου και κατακτήσεις χρόνων.
Στο δήθεν Κίνημα ''δεν πληρώνω, δεν πληρώνω'' που υποδαυλίζουν ορισμένοι εκδότες, βιομήχανοι και έμποροι, οι Έλληνες δημοσιογράφοι μπορούν να υπερασπιστούν την Περίθαλψη και τη Σύνταξη τους αντιτάσσοντας το Κίνημα του ''δεν γράφω, δεν γράφω''!
Ζητάμε την άμεση απόσυρση της τροπολογίας και σας καλούμε σε διάλογο, σε συνεργασία με τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες του κλάδου γι' αυτό και για όλα τα θέματα που αφορούν τον εργασιακό και ασφαλιστικό χώρο των ΜΜΕ».