Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Το βλέμμα ενός εκτός Ελλάδας Ελληνα


Εγκατέλειψα την Ελλάδα προ εφταετίας. Τις καλές εποχές δηλαδή. Ολυμπιακοί, ευρωπαϊκό, Eurovision και καφάσια οι άδειες σαμπάνιες στη Μύκονο. «Που πας;», με ρωτούσαν απορημένοι οι φίλοι μου. «Πουθενά δεν θα βρεις καλύτερα!». Τώρα πια η στάση τους έχει αλλάξει. «Μη τυχόν και γυρίσεις! Καλά είσαι εκεί. Δεν παλεύεται εδώ η κατάσταση.».
Όχι, ουδεμία αίσθηση διορατικότητας είχα για τα δεινά που έμελε να ακολουθήσουν. Προφήτης δεν είμαι, πόσο δε μάλλον σοφός. Πολύ απλά δεν είχα «δόντι», κομματικό μέσο, γνωριμίες ή οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά ούτε και τη διάθεση να ανταγωνιστώ αυτούς που τα είχαν. Με λίγα λόγια, καμία τύχη. Είχα ανάγκη από ένα σύστημα που να... ...προστατεύει τον πολίτη από την ανομία. Ένα σύστημα που να αποδέχεται ως αλήθεια το αυτονόητο, να επιβραβεύει το άριστο και να απορρίπτει τον παραλογισμό. Τα κουβαδάκια μου, δηλαδή, και σε άλλη παραλία!
Θα μου πείτε τώρα, δικαίως, «τι δουλειά έχεις εσύ να εκφέρεις άποψη για τα τεκταινόμενα; Τι σε κόφτει; Αφού είσαι αμέτοχος, δεν σε αγγίζουν ούτε το μεσοπρόθεσμο, ούτε οι οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων.» Οι πιο παθιασμένοι θα βιαστούν να με κρίνουν. «Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες. Δεν κάθεσαι στα αυγά σου εκεί στο Λονδίνο και άσε μας εμάς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε.» Σωστό, εν μέρει. Αλλά επειδή ακριβώς είμαι αμέτοχος διαθέτω και το εξής πλεονέκτημα. Βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένος από πάθη και συγκινησιακές φορτίσεις. Με ψυχρή λογική. Κι έτσι λογικά και ψυχρά επιθυμώ να εκφράσω την ακόλουθη απορία προς άπαντες αγανακτισμένους. Μα, αλήθεια, πραγματικά δεν γνωρίζετε ποιοι τα φάγανε τα λεφτά; Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι οι κλέφτες, οι ψεύτες κι οι λωποδύτες; Θέλετε να τους ξετρυπώσετε, το γνωρίζω, μα πολύ φοβάμαι πως ψάχνετε σε λάθος κρυψώνες. Ας σας δώσω εγώ λοιπόν μερικά παραδείγματα (συγχωρέστε μου τις γενικεύσεις, προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις):
• Κλέφτες είναι οι χρυσοί ολυμπιονίκες μας που αφού μας χάρισαν την ψευδαίσθηση εθνικής ανάτασης τσεπώνοντας ταυτόχρονα τα πλουσιοπάροχα πριμ της πολιτείας, αποδείχτηκαν στην πλειοψηφία τους ντοπέ. Τσάμπα τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν μπροστά στις κάμερες. Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε!
• Κλέφτες, όπως αποδεικνύεται, είναι οι πρόεδροι των ομάδων σας τους οποίους αποθεώνετε τις Κυριακές μεσημέρια διότι «στήνουν» παιχνίδια, ξεπλένουν βρώμικο χρήμα και ζημιώνουν τόσο το κράτος (ΟΠΑΠ) όσο και όσους δοκιμάζουν την τύχη τους παίζοντας στοίχημα.
• Κλέφτες επίσης οι ιδιοκτήτες καμπόσων νυχτερινών μαγαζιών όπου χρόνια ολόκληρα αφήνατε μηνιάτικα και δώρα (πάλε ποτέ) για μια ζεμπεκιά, για το καλό το πρώτο τραπέζι, για φιστίκια, αλκοόλ και γαρούφαλλα. Αποδεδειγμένες οικονομικές ατασθαλίες, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, παραβίαση αδειών λειτουργίας κλπ.
• Κλέφτες αρκετοί από τους εθνικούς τροβαδούρους μας που ξέχασαν ή αμέλησαν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον τραγουδιστή-αηδόνι, σύζυγο νυν βουλευτού και πρώην υπουργού. Μα, με ψίχουλα θα ασχολούμεθα τώρα κύριε δικαστά;
• Κλέφτης ο ταξιτζής που με χρεώνει διπλά και τριπλά για μία κούρσα αεροδρόμιο-Κολωνό κάθε φορά που επισκέπτομαι την Αθήνα. Λόγω κάποιας περίεργης σύμπτωσης μάλιστα το «καπέλο» αποδεικνύεται πάντα υψηλότερο τις φορές που παραδέχομαι πως ζω μόνιμα έξω. Αθάνατη Ελληνική φιλοξενία! Για απόδειξη δε ούτε ερώτημα.
• Κλέφτες οι μοναχοί που επιδίδονται σε business εκατομμυρίων με ξιπασμένους πολιτικούς καλώντας σας ταυτόχρονα σε προσευχή και νηστεία. Κατά τα άλλα, τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ.
• Κλέφτες και οι παπάδες που τσεπώνουν αδήλωτα τρακοσάρια «για την εκκλησία» από γάμους και βαφτίσια. Και ο δίσκος φυσικά να γυρίζει.
• Κλέφτης ο καφετζής στην Πλάκα στης Κρήτης που αρνείται πεισματικά να χτυπήσει στην ταμιακή του το φραπεδάκι που παραγγέλνω για την παραλία.
• Κλέφτης και ο εφημεριδοπώλης στο διπλανό χωριό της Ελούντας για τον ίδιο λόγο.
• Κλέφτες οι εφοριακοί που κάνουν τα στραβά μάτια στους φοροφυγάδες.
• Κλέφτες οι αστυνομικοί που χρηματίζονται για να παρέχουν προστασία σε άλλους κλέφτες.
• Κλέφτες όσοι παίρνουνε άδεια από την σημαία γιατί πληρώνονται χωρίς να παράγουν.
• Κλέφτες όσοι ζητάνε διευκολύνσεις και ρουσφέτια για «το παιδί που ζορίζεται στο στρατόπεδο» και «την θυγατέρα με τα τέσσερα μάστερ που θέλει να δουλέψει στην τοπική ΔΕΚΟ».
• Κλέφτες οι δημόσιοι υπάλληλοι που την κοπανάνε από το γραφείο στις 12:30. Κλέφτες και οι συνάδελφοί τους που τους χτυπάνε την κάρτα. Αλλά είπαμε: μεταξύ κατεργάρηδων αλληλεγγύη..
• Κλέφτες οι υπάλληλοι δήμων και νομαρχιών που εκδίδουν μεν τιμολόγια αλλά πλαστά.
• Κλέφτες οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων γιατί πολύ απλά αυθαιρέτησαν.
• Κλέφτες και οι μηχανικοί που παραβαίνουν τους όρους δόμησης για να βγάλουν παραπάνω τετραγωνικά ως υπερυψωμένα υπόγεια και ημιυπαίθριους.
• Κλέφτες οι επίορκοι δικαστές και οι φίλοι τους δικηγόροι που εμπλέκονται σε κυκλώματα.
• Κλέφτες οι συνδικαλιστές που παραλύουν το κράτος, μας κόβουν το ρεύμα και ζημιώνουν όσους επιθυμούν να δουλέψουν.
• Κλέφτες οι εκπαιδευτικοί που λαμβάνουνε μαύρα από ιδιαίτερα.
• Κλέφτες οι δημοσιογράφοι που κουβαλούν μετρητό αγνώστου προελεύσεως σε πλαστικές σακούλες απορριμμάτων.
• Κλέφτες οι καθηγητές πανεπιστημίου που διορίζουν παιδιά και εγγόνια στις σχολές τους με αδιαφανείς διαδικασίες. Αν δεν κοιτάξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.
• Κλέφτες αυτοί που πωλούν τενεκέδες λάδι παραγωγής τους χωρίς να δηλώνουν το επιπλέον εισόδημα.
• Κλέφτες γιατροί και φαρμακοποιοί που στήνουν εισπρακτικές εταιρίες στην πλάτη των ασθενών γράφοντάς τους αχρείαστα φάρμακα που ασφαλώς κάποιος εν τέλει πρέπει να πληρώσει (τα ασφαλιστικά ταμεία γι' αυτούς που αναρωτιούνται).
• Κλέφτες οι νοικοκύρηδες που διατηρούν ανασφάλιστες οικονόμους και στερούν πόρους από τα ταμεία.
• Κλέφτες οι αιώνιοι φοιτητές γιατί καταναλώνουν κρατικούς πόρους κωλοβαρώντας.
Κλέφτες, κλέφτες, κλέφτες. Μιάμιση σελίδα κλέφτες (ενδεικτικά). Συμπέρασμα; Κλέφτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά εσείς βεβαίως δεν ανήκετε σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ούτε και που πήρε το μάτι σας κάτι ύποπτο, κάτι ανάρμοστο γύρω σας τόσα χρόνια. Όχι, εσείς είστε όλοι τα θύματα μίας μεγάλης πλεκτάνης. Μιας αμερικανοσιωνικής συνομωσίας ενάντια στο ταλαίπωρο Ελληνικό έθνος που αρνείται να καταναλώσει κουτόχορτο αντιστεκόμενο στα αντιλαϊκά σχέδια των πολυεθνικών. Κούνια που μας κούναγε! ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΕΓΩ, ΕΣΥ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ!
Την αγανάκτησή σας λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας σας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΣΑΣ ΜΩΡΕ ΈΛΛΗΝΕΣ; Έχουμε καταντήσει οι ψωμοζήτουλες της Ευρώπης εξαρτώντας την επιβίωση μας από λεφτά άλλων. Και όταν αυτοί μας τα δίνουν (ναι, με τόκο βεβαίως - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε), εμείς τους ζητάμε και τα ρέστα. Απαιτούμε. Εκβιάζουμε. Θεωρούμε πως μας έχουν ανάγκη. Πως μας οφείλουν χρέος μεγάλο επειδή κάπου κάποιοι κάποτε σε αυτόν τον τόπο παρήγαγαν πολιτισμό. Επειδή τότε εκείνοι κοιμόντουσαν ακόμα στις σπηλιές με τα αγρίμια. Οι εποχές άλλαξαν Έλληνες και εμείς αμελήσαμε να επιβιβαστούμε στο τρένο του χρόνου.
Ας πάρουμε μερικά μαθήματα από το παράδειγμα άλλων πραγματικά υπερήφανων λαών, όπως οι Ιάπωνες λόγου χάρη. Ξεφυλλίζω μία εκ των μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδων στη Μ. Βρετανία λίγες εβδομάδες μετά την ανυπολόγιστη τραγωδία που χτύπησε το νησί τους. Ολοσέλιδη καταχώρηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Ιάπωνα πρωθυπουργό. Αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που προσέφερε ο Βρετανός φορολογούμενος στο δοκιμαζόμενο έθνος του. «Από τα βάθη της καρδιάς μας σας ευχαριστούμε για την αμέριστη συμπαράσταση σας τούτες τις δύσκολες ώρες. Ο Ιαπωνικός λαός δεν ξεχνά. Θα ορθοποδήσουμε. Θα ανταποδώσουμε. Ευχαριστούμε.»
Ευχαριστούμε. Έτσι απλά. Αντρίκια. Λακωνικά. Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε πως τα λεφτά που μας δανείζουν οι ξένοι ξεφυτρώνουν ως μάννα εξ' ουρανού. Δίχως κόπο. Δίχως ιδρώτα. Δίχως δουλειά. Έχουμε καταντήσει τόσο εγωπαθείς που αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως τα λεφτά δεν ανήκουν σε αόρατους αιμοδιψείς τραπεζίτες, πως δεν είναι παρά οι οικονομίες νοικοκυριών και συνταξιούχων, οι καταθέσεις τους, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι φόροι που έχουν πληρώσει στο κράτος τους. Και κάτι ακόμα: αρνούμαστε να δεχθούμε πως έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τι θα τα κάνουν. Ακόμη και να τα κάψουν, που λέει ο λόγος, έχουν δικαίωμα παρά να τα δανείσουν σε εξυπνάκηδες κομπιναδόρους αρχοντοχωριάτες που πλαστογραφούνε στατιστικές προκειμένου να κοροϊδέψουν τους αγαθούς και τους αδαείς. Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε Έλληνες. Κανέναν άλλον. Ξεχάσαμε το ευχαριστώ. Απαξιώσαμε το φιλότιμο. Γίναμε αγνώμονες. Αχάριστοι.
Την λύση φίλοι μου δεν θα τη βρείτε στους δρόμους και στις αγανακτισμένες πορείες. Η λύση είναι (ακόμα) στα χέρια σας. Μπροστά στα μάτια σας. Αντισταθείτε στην ανομία. Καταδικάστε την παρανομία ακόμη κι αν αυτή είναι μέσα στο σπίτι σας. Καταγγείλτε τον κλέφτη ακόμα κι αν αυτός είναι ο αδερφός σας. Περιθωριοποιείστε τον καταχραστή ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι συνάδελφός σας (που μάλλον θα είναι εδώ που τα λέμε). Τιμωρήστε τον φοροδιαφυγά. Μην ψωνίζετε το παραμικρό από όσους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Επιβραβεύστε τον τίμιο, τον σωστό, τον νομοταγή επαγγελματία. Μα, πάνω απ' όλα ΑΛΛΑΞΤΕ! Τους γύρω σας και τον εαυτό σας. Διαφορετικά κάντε την αγανάκτησή σας κορνίζα πάνω από το τζάκι να την βλέπουνε τα παιδιά μας και να την φτύνουν.
Του Βασίλη Μαχιά 05/07/2011.

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟ: Η ΑΝΕΓΓΙΧΤΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ;

Τα αναπτυξιακά σχέδια τύπου Μάρσαλ ή ΕΣΠΑ δεν είναι πανάκεια, ούτε απαλλάσσουν την κυβέρνηση από αυτονόητες παρεμβάσεις που βάζουν τάξη στην οικονομική ζωή της χώρας. Η ανάπτυξη δεν περνά μόνο από μεγαλεπήβολα πανάκριβα προγράμματα αλλά και από τα σκοτεινά σοκάκια της γειτονιάς. Εκεί σε τεράστιες αποθήκες, γεμάτες με εκατομμύρια παρανόμως διακινούμενα αγαθά, γεννιέται και ανθίζει το παρεμπόριο.
Το παρεμπόριο, μια σύγχρονη μάστιγα της αγοράς, συνεχίζει ακάθεκτο να απλώνεται σε κάθε μικρή ή μεγάλη πόλη! Η Εθνική Συνομοσπονδία Εμπορίου της Ελλάδας (ΕΣΕΕ) θεωρεί ότι ο όγκος του ανέρχεται σε 15 δις ευρω ενώ η κυβέρνηση το ανεβάζει γύρω στα 20 δις ευρώ. Πώς όμως υπολογίζεται το προαναφερθέν πόσο όταν δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι κύριοι παίχτες του παρεμπορίου και τι τζίρο κάνουν, αφού δεν υπάρχουν παραστατικά ή πολλές συλλήψεις παρανόμων μεγαλεμπόρων;
Ένας νέος Νόμος ψηφίσθηκε πρόσφατα ο 3982/2011, που παραμένει και αυτός ανεφάρμοστος. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν τα έως σήμερα αποτελέσματα. Ο Νόμος προβλέπει την καταστροφή των ειδών του παρεμπορίου, αποφεύγει όμως λύσεις πιο δραστικές όπως την σύλληψη του παρανόμου ή μη μετανάστη και την έξωσή του από τη χώρα. Αναρωτιόμαστε γιατί αποφεύγεται μια τέτοια λύση, όταν είναι γνωστό ότι στη Νότια Ιταλία έχει στηθεί φάμπρικα νομιμοποίησης αφρικανών μεταναστών, που χρησιμοποιούνται κατόπιν για τις συγκεκριμένες δουλειές σε όλη την ΕΕ !
Θύματα του παρεμπορίου είναι κατ’ αρχάς το λιανεμπόριο, όπως και οι οικονομικοί μετανάστες. Οι τελευταίοι θεωρούνται οι βασικοί διακινητές αυτού του αόρατου τζίρου, που αφορά κατά κύριο λόγο παρανόμως εισαγόμενα προϊόντα (από ποια τελωνεία άραγε;) από οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, που έχουν μοιραστεί τις αγορές κατά τα πρότυπα της Μαφίας. Έτσι, οι Σενεγαλέζοι έχουν αναλάβει τη διακίνηση των παράνομων ειδών εκτός των λαϊκών αγορών, Γεωργιανοί και άλλοι προερχόμενοι από την πρώην ΕΣΣΔ, ελέγχουν το σχετικό κύκλωμα στις λαϊκές αγορές και πέριξ αυτών ενώ οι Κινέζοι ελέγχουν τα κασελάκια!
Η κυβέρνηση ψηφίζει ανεφάρμοστους νόμους, αρμόδιοι υπουργοί και οι ενίοτε τοπικοί βουλευτές…με οργίλο ύφος αφορίζουν απλά –χωρίς όμως να αγγίζουν– το φαινόμενο, η τοπική αυτοδιοίκηση αλληθωρίζει, η δημοτική αστυνομία κωφεύει και κάποιοι χονδρέμποροι με την απαραίτητη πολιτική κάλυψη ή λόγω αδυναμιών (εσκεμμένων ή μη) του Νόμου, πλουτίζουν σε βάρος του υγιούς και εμπορίου και του κράτους φυσικά.
Συχνά ορισμένοι Δήμαρχοι με τη συνοδεία της τηλεόρασης δείχνουν στιγμιαία βέβαια ότι προτίθενται να επιβάλλον το νόμο. Από την επόμενη όμως της προβολής τους η αγορά αυτή παραμένει ανέγγιχτη. Ποιος ο λόγος λοιπόν της φιέστας –μέσω της οποίας ενημερώνονται οι γνωστοί μεγαλέμποροι διακινητές του παραεμπορίου– των κάποιων ωρών που οργανώνουν;
Κύριο ρόλο στην εφαρμογή του Νόμου 3825 (παράγραφος 6) φέρουν οι Δήμαρχοι με την άφαντη δημοτική τους αστυνομία. Οι προφάσεις Δημάρχων που συχνά ακούγονται της μορφής: «Δεν έχω κόσμο… ή δε διαθέτω απορριμματοφόρα για την καθαριότητα και θα βρω για το παραεμπόριο…», οδηγούν στη μη εφαρμογή του.
Από την άλλη βέβαια υπάρχουν δεκάδες διαθέσιμοι δημοτικοί αστυνομικοί για να κόβουν κλήσεις ή για οτιδήποτε άλλο. Τέλος, πόσα απορριμματοφόρα χρειάζονται άραγε; Υποκρισία, αδυναμία, διαπλοκή αιρετών αρχόντων με τους μεγαλέμπορους του είδους. Ο κάθε ένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!
Σε αραιά διαστήματα, διάφοροι Δήμαρχοι με τη βοήθεια των ΜΑΤ κυρίως εφαρμόζουν τον Νόμο καταστρέφοντας τα ‘προϊόντα μαϊμού’, που πωλούνται στα πεζοδρόμια. Ποια πολύπλοκη διαδικασία εμποδίζει τη συστηματική εφαρμογή του Νόμου; Να υπενθυμίσουμε ότι είμαστε η 79η πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου και ότι η τοπική αυτοδιοίκηση βρίσκεται στην κορυφή της διαφθοράς.

Δ.Μάρδας - Αν. καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

πάλι 2 μέτρα και 2 σταθμά...

Μαθαίνουμε ότι τώρα το καλοκαίρι, γιά περίπου 50 ημέρες θα παραμείνει κλειστό το μικροβιολογικό εργαστήριο του ΕΔΟΕΑΠ Αθηνών.
Αυτό θα αναγκάσει  όσους χρειαστούν μικροβιολογικές εξετάσεις να τις κάνουν σε εξωτερικά διαγνωστικά κέντρα και βέβαια να πληρώσουν από τη τσέπη τους το 20% εφόσον είναι ενεργοί και αρκετά λιγότερα εάν είναι συνταξιούχοι.
Φανταστείτε ότι μία εξέταση που στο μικροβιολογικό εργαστήριο του ΕΔΟΕΑΠ είναι δωρεάν, έξω μπορεί να στοιχίζει 200 ευρώ ή και περισσότερα. Αυτό θα αναγκάσει τον Αθηναίο ασφαλισμένο να πληρώσει τα 40 ευρώ από τη τσέπη του.
Ομως στον ΕΔΟΕΑΠ Θεσσαλονίκης αυτές οι ταρίφες δεν ισχύουν δεδομένου ότι εδώ και χρόνια όσοι Θεσσαλονικιείς λαμβάνουν παραπεμπτικά γιά μικροβιολογικές εξετάσεις τις διενεργούν εντελώς δωρεάν.
Ισως ο βόρειος αέρας φυσάει καλύτερα και διατηρεί καθαρότερα τα μυαλά των εκεί επαϊόντων.
Σε λίγο καιρό ίσως θα είναι φτηνότερο να ναυλώνετε μεταφορικό μέσο γιά τη Θεσσαλονίκη προκειμένου να εξεταστείτε από θεσσαλονικιούς γιατρούς.