Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Οι αναποφάσιστοι ψηφίστε εδώ

Αν νομίζετε ότι είστε αναποφάσιστοι μπείτε στο http://www.helpmevote.gr/ και συμπληρώστε ένα ευχάριστο ερωτηματολόγιο από το οποίο βγαίνει το πολιτικό σας ψυχογράφημα με βάση τα προγράμματα των κομμάτων. Το έχει δημιουργήσει Ερευνητική Ομάδα από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το ερωτηματολόγιο θα σας δείξει σε ποιο κόμμα είστε πιο κοντά, ανεξάρτητα εάν θέλετε να ψηφίσετε κάποιο άλλο κόμμα.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Ο ΕΔΟΕΑΠ προς την "εντατική"

Μείωση συντάξεων, από 9% έως και 45%, κατάργηση επιδομάτων και αύξηση εισφορών προβλέπει το πρόγραμμα εξυγίανσης του ΕΔΟΕΑΠ.
Η διοίκηση του ταμείου, με δραματικούς τόνους ενημερώνει τους ασφαλισμένους – μερισματούχους για τις δύσκολες αποφάσεις που έλαβε, με στόχο τη διάσωση του ταμείου, που βάσει αναλογιστικής μελέτης, δεν έχει πάνω από 5 με 10 χρόνια αναλογιστικής βιωσιμότητας.

πλήρες άρθρο στο http://www.capital.gr/News.asp?id=1478176
......
"Τα οικονομικά δεδομένα και η σχετική μείωση αποδεικνύουν ότι για να συνεχιστεί δωρεάν η πρωτοβάθμια περίθαλψη στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του Οργανισμού οδηγούμαστε αναγκαστικά και σταδιακά στη λύση της εξυπηρέτησης μόνο από το ολοκληρωμένο Σύστημα Α΄βάθμιας Περίθαλψης του ΕΔΟΕΑΠ."

πηγή http://www.capital.gr/
(σ.σ.)
Εδώ διαπιστώνεται γιά μία ακόμα φορά ότι τα λάθη των προηγούμενων διοικήσεων δεν είναι πλέον αναστρέψιμα.
Τα απλά μαθήματα οικιακής οικονομίας από ότι φαίνεται δεν λειτούργησαν ή δεν ήταν αρκετά γιά να επαναφέρουν τον ΕΔΟΕΑΠ στα θετικά πρόσημα.
Το οικοδόμημα που έχει ασθενικά "οικονομικά" πέδιλα, είναι λογικό να αρχίσει να "μπατάρει μονόπατα".
Αλλά εδώ βοά ο τόπος (εμείς το γράφουμε εδώ και αρκετούς μήνες) ότι οι επικουρήσεις, τα εφάπαξ και οι παλιότερες παχυλές αμαρτίες των προηγούμενων διοικήσεων ήταν ορατές από πολλούς ότι θα οδηγούσαν σε παρόμοια αποτελέσματα.
Πάλι καλά, ελπίζουμε να μην είναι αργά.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

tribute - αφιέρωμα στην 21η Απριλίου

Συμπληρώνονται σήμερα, Σάββατο, 45 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που τα τανκς της χούντας βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας βάζοντας τη Δημοκρατία στον γύψο.
Από εκείνη την ημέρα, 21η Απριλίου του 1967, ο ελληνικός λαός έζησε μια επταετία με βασανιστήρια, εξορίες, λογοκρισία. Ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος με τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τον συνταγματάρχη Νικόλαο Μακαρέζο με 100 τανκς κινήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στη συνέχεια τη Βουλή, τον ΟΤΕ και το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, στο Ζάππειο.
Το εθνικό δράμα κορυφώθηκε με το πραξικόπημα στην Κύπρο που οδήγησε στη διχοτόμηση της Μεγαλονήσου.
Το πραξικόπημα της ανωμαλίας, βρήκε ευκαιρία όπου εκείνη την εποχή υπήρχαν μεν σπουδαίοι πολιτικοί αλλά υπήρχε μεγάλο χάσμα μεταξύ τους, μεταξύ των πολιτών, ακόμα και λόγω της ύπαρξης Βασιλιά και δυστυχώς της πανούργας βασίλισσας Φρειδερίκης...
Οι στρατηγοί, το Παλάτι, κάποιοι πολιτικοί της Δεξιάς και οι Αμερικανοί καλόβλεπαν μία μικρής διάρκειας συνταγματική εκτροπή, που θα επανέφερε την πολιτική κατάσταση στη σωστή ρότα, δηλαδή στην εναλλαγή στην εξουσία της Δεξιάς και ενός μετριοπαθούς Κέντρου. «Η Χούντα των Στρατηγών» έμεινε στα σχέδια, καθώς τους πρόλαβαν με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οι μικροί αξιωματικοί, με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Τέτοια περίπτωση δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα, καθώς η ΕΔΑ, που εκπροσωπούσε την κομμουνιστική Αριστερά (το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου), κινούνταν στο 11,80% των ψήφων στις εκλογές του 1964, σε σχέση με το 24,43% του 1958.
Πρέπει, όμως, να συνυπολογίσουμε ότι βρισκόμασταν 17 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου και στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, όσον αφορά τον διεθνή περίγυρο.
Ο στρατός ήταν πανίσχυρος, με παράδοση επεμβάσεων, οι Αμερικανοί θεωρούσαν φέουδό τους την Ελλάδα, το δεξιό παρακράτος ήταν ισχυρό (Δολοφονία Λαμπράκη) και το Παλάτι ήταν ένας αυτόνομος πόλος εξουσίας, «που δεν βασίλευε, αλλά κυβερνούσε».
Οι πολιτικοί που κυβέρνησαν αυτά τα 17 χρόνια (Πλαστήρας, Παπάγος, Καραμανλής και Παπανδρέου), ασχολήθηκαν κυρίως με την ανοικοδόμηση της χώρας και την οικονομική ανάπτυξη, παρά με το «βάθεμα και το πλάτεμα» των δημοκρατικών θεσμών και την εξάλειψη των μνημών του Εμφυλίου.
Μόνο την 1η εβδομάδα της χούντας, συνελήφθηκαν περισσότεροι από 6500 πολίτες των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία ήταν αριστερών πεποιθήσεων.
Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η Κυπριακή τραγωδία, καταγράφουν τη Χούντα των Συνταγματαρχών ως μία από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Αγαπούλα ... ξεπούλα

Πλησιάζει η μέρα των εκλογών και όσοι ακούτε (ακόμα) τους πολιτικούς να μιλούν στα τηλεπαράθυρα, ίσως έχετε προσέξει ήδη ότι επαινούν τους εαυτούς τους γιά τις προηγούμενες κυβερνήσεις στις οποίες "είχαν ή έχουν την τιμή" να συμμετέχουν.
Βέβαια όλοι (σχεδόν) χρησιμοποιούν τη φράση "έχω κάνει την αυτοκριτική μου" και αυτή την φράση την έχουν κάνει "λάστιχο" προσθέτοντας πολλή σάλτσα επ αυτής.
Η μεν ΝΔ λέει ότι το ΠΑΣΟΚ έφερε την Ελλάδα σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας και τους Έλληνες στην ανεργία και την φτώχεια, το δε ΠΑΣΟΚ λέει ότι όταν ανέλαβε την εξουσία και λίγο αργότερα (εντός του 2010) αντελήφθηκε ότι η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν ήδη οικτρή.
Δηλαδή εδώ το ΠΑΣΟΚ εννοεί ότι πριν το 2010 δεν υπήρχε ο εαυτός του στην Ελληνική πραγματικότητα και δεν είχε στοιχεία από τα διάφορα υπουργεία ώστε να γνωρίζει την πραγματική κατάσταση της Ελλάδας.
Γιά αυτό και όταν ανέλαβε ο ΓΠ, φρόντισε να δημιουργήσει αμέσως περίπου 70-80 νέους οργανισμούς (δείτε τους εδώ) με πολύ μεγάλο αριθμό προσωπικού και ακόμα μεγαλύτερο ποσό δαπανών (που τώρα τρέχουμε να τα μειώσουμε και βέβαια δεν προλαβαίνουμε διότι χάσαμε πλέον τη μπάλα).
Τα πράγματα (κατά την άποψή μας) είναι απλά:
Και οι μεν και οι δε είχαν χαλαρώσει εξ αρχής τα χαλινάρια της εξουσίας και γιά να το πούμε πιό σωστά: ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν γιά ανάπτυξη σε αυτή την χώρα.
Αυτή την ανύπαρκτη προσπάθεια γιά ανάπτυξη, μπορείτε να την αντιληφθείτε εάν ακούτε καθημερινά τα νέα από τα διάφορα κανάλια.
Θα διαπιστώσετε ότι τα μοναδικά θέματα με τα οποία ασχολούνται είναι
οι μειώσεις μισθών, οι απεργίες, οι απολύσεις, οι ρυθμίσεις οφειλών, οι αυξήσεις των αγαθών, η εγκληματικότητα.
Δεν θα ακούσετε κάτι γιά ανάπτυξη - γιά παράδειγμα δεν θα ακούσετε γιά επιχειρηματικές προσπάθειες και επιτυχίες, γιά αγροτικές ή κτηνοτροφικές επιτυχημένες προσπάθειες ανάπτυξης.
Αλλά και στις αθλητικές επιτυχίες των Ελλήνων θα προσέξετε ίσως ότι απουσιάζει η πολιτεία, ο ΣΕΓΑΣ οσονούπω κλείνει, αλλά και πριν κλείσει πάλι δεν μπορούσε ή δεν είχε γιά να βοηθήσει.
Εδώ κυρίες και κύριοι δεν μας ενδιαφέρει πιά η Ελλάδα - είμαστε στο στάδιο του "αγαπούλα - ξεπούλα" (α, και να βάλουμε και μερικά "πακέτα" στην τσέπη μας - όσα προλαβαίνουμε δηλαδή).