Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Οι Αθλιοι


Όταν ο Βίκτωρ Ουγκώ διέμενε στις Βρυξέλλες, επισκεπτόταν την περιοχή του Βατερλό ξημερώματα, γιατί ήθελε να φαντάζεται στο ομιχλώδες τοπίο, την εξέλιξη της ομώνυμης μάχης, που οδήγησε στην κατάρρευση του Ναπολέοντα.
Αν ζούσε ο Γάλλος συγγραφέας σήμερα, θα επισκεπτόταν την Ελλάδα στις αρχές του 2012, για να γράψει τη συνέχεια των «Αθλίων» του. Θα παρακολουθούσε λοιπόν σε 24ώρη βάση τoν «πόλεμο των Αθηνών», με αντιπάλους πολιτικούς, που οδήγησαν σε μια περιπέτεια με μεγάλο κόστος, εξαθλιωμένους εν πολλοίς ψηφοφόρους.
Το κόστος του εγχειρήματος των πρόωρων εκλογών ξεδιπλώνεται σιγά-σιγά. Έτσι, όπως ανακοινώθηκε λίγες ημέρες πριν, το κόστος αυτό σε όρους μη απορρόφησης κονδυλίων ΕΣΠΑ κατά την πρόσφατη διμηνία, ανέρχεται σε 1 δις ευρώ. Το μεγαλύτερο βέβαια ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκέλος της απόκλισης των εσόδων του προϋπολογισμού κατά το τελευταίο τρίμηνο.
......
Και όλα αυτά γιατί; Γιατί απλούστατα ένα υπουργικό συμβούλιο, όταν κλήθηκε μετά το 2009 να παίξει με τα πραγματικά πυρά της οικονομίας έδειξε πόσο κενό ήταν, έχοντας από την άλλη στο τιμόνι έναν υπουργό οικονομίας, κακό παίχτη σε μια διαπραγμάτευση, που άλλαξε όμως τη ροή της ιστορίας στη χώρα.
Ο τότε υπουργός οικονομίας (ποιος άλλος ο Βενιζέλος) όχι μόνο δε γνώριζε τους όρους του παιγνιδιού, δε γνώριζε καν να παίζει! Και φυσικά δεν ήταν ο μόνος. Η διαφορά του όμως με τους προηγούμενους εντοπίζεται σε ένα σημείο: Οι παλιότεροι έκαναν ασκήσεις επί χάρτου, ενώ αυτός αντιμετώπισε ένα πραγματικό πόλεμο, δείχνοντας τη γύμνια του συστήματος που ανέδειξε όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και τόσους άλλους όμοιους, εντός ή εκτός της τότε κυβέρνησης. 
Διαβάστε πλήρες άρθρο του καθηγητή Δ.Μάρδα εδώ ή εδώ.


Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Γενική Συνέλευση ΕΔΟΕΑΠ

Τι είχες Γιάννη μου, τί είχα πάντα ...
Θα πρέπει να ξαναπούμε ότι το ρητό
"ουδείς μωρότερος των ιατρών εάν δεν υπήρχαν οι διδάσκαλοι" βγήκε διότι δεν λήφθηκε υπόψη ότι υπήρχαν και οι δημοσιογράφοι.
Βέβαια όχι όλοι ... μερικοί όμως ..
Παρουσιάστηκαν στη ΓΣ του ΕΔΟΕΑΠ ουρλιάζοντας, φωνάζοντας, κουνώντας απειλητικά τα χέρια τους, και το καλύτερο, μιλώντας γιά τα προσωπικά τους θέματα:
Δεν ντράπηκε εκείνο το πρώην μέλος της εξελεγκτικής επιτροπής που θεώρησε κτήμα του τον ΕΔΟΕΑΠ και ανέφερε από μικροφώνου ότι θα έπρεπε να έχει δωρεάν περίθαλψη ο (ενήλικας και εργαζόμενος) γιός του με τη λογική "όλοι οι πακιστανοί και αλλοδαποί που περνούν έξω από την πόρτα του κτηρίου ΕΔΟΕΑΠ έχουν περίθαλψη, γιατί όχι και ο γιός μου;"
ή κάποιοι άλλοι που πειράχτηκαν με την πρόσθετη επιβολή ασφαλιστικών εισφορών (που είναι κυριολεκτικά αμελητέες).
Είναι οι κλασικοί ασφαλισμένοι που ήθελαν με μηδενικές ασφαλιστικές εισφορές να συνεχίζει ο ΕΔΟΕΑΠ τις πληρωμές των δαπανών υγείας τους.
Επιτέλους εμφανίστηκαν και εκείνοι οι "άνεργοι" που έχουν μεν να εμφανιστούν πολλά χρόνια στα μητρώα του οργανισμού, φυσικά δεν δέχονται να φέρνουν εκκαθαριστικά της εφορίας τους από όπου θα μπορούσε να επαληθευτεί η ανεργία τους, εν κατακλείδι όμως δεν ήθελαν επ ουδενί να πληρώσουν κάποιες λίγες ασφαλιστικές εισφορές γιά να μπορούν να διατηρούν την ασφαλιστική τους κάλυψη.
Εν ολίγοις, όλοι (αυτοί με τα δήθεν "προσωπικά" τους προβλήματα) ήθελαν να διατηρούν ασφαλιστική κάλυψη με μηδενικές εισφορές, και ει δυνατόν χωρίς καθόλου να βάζουν το χέρι και στην δική τους τσέπη.
Βέβαια όπως λένε και στα δικαστήρια
"η αλήθεια θα λάμψει σαν λευκή περιστερά"
αυτό και έγινε.
Και μάλιστα όχι μόνο προς την κατεύθυνση των χρημάτων που ήταν κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά και προς άλλες κατευθύνσεις.
Δηλαδή φάνηκε ότι στο χρηματικό θέμα, ο ΕΔΟΕΑΠ γέρνει και αυτό βεβαίως έδειξε ότι ενώ πάμε πολύ καλά στις προβολή των δημοσίων σχέσεων μας, σίγουρα χάνουμε κατά πολύ στην οικονομική διαχείριση των διαθεσίμων μας.
Από το παρόν blog το έχουμε επισημάνει πολλές φορές και σε αρκετά σημεία στους τελευταίους 24 μήνες.
Από ότι λένε κάποιοι αυτό (δηλαδή το να γέρνει μονόπατα η βάρκα του ΕΔΟΕΑΠ στο θέμα της οικονομικής διαχείρισης) μπορεί να γίνεται γιά δύο λόγους - οι οποίοι είναι και οι δύο πολύ επικίνδυνοι  ...
Είτε είμαστε ανίκανοι να κάνουμε οικονομική διαχείριση, και μάλιστα όταν δίνουμε προτεραιότητα στις προσωπικές μας επιδιώξεις αλλά και στην επίλυση των προσωπικών μας θεμάτων που είναι μεν πολύ γήινοι αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις ο τίτλος μας είναι πολύ βαρύς γιά να τον σηκώσουμε και δυστυχώς μας έχει συνθλίψει...
Είτε κατά την δεύτερη εκδοχή το κάνουμε σκόπιμα γιά λόγους που ίσως θα έπρεπε ο καθένας να σκεφτεί και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Και αυτός ο δεύτερος λόγος δίνει στον καθένα την υποψία ότι κάποιος έχει βάλει βαθεία το κουτάλι στο μέλι - και αυτό βεβαίως βεβαίως δεν είναι σωστό ούτε στις παρούσες δύσκολες συνθήκες, ούτε όμως και στις προηγούμενες.
Σίγουρα δεν ήταν σωστό στη παρούσα ΓΣ να διαφανεί ότι κάποιος ή κάποιοι προσπάθησαν να διασκεδάσουν τους παρευρισκόμενους δείχνοντας εντέχνως προς άλλες κατευθύνσεις.
Είχε όμως αυτή η ΓΣ και τα ευτράπελα της,
όπως εκείνη η χοντρή συνάδελφος (όχι απλώς χοντρή - βάλτε επί 2 αυτό το "χονδρή") που περνούσε μπροστά από το προεδρείο και φώναζε "είστε γουρούνια" ...
Οπως λέμε "είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα"...
Φάνηκε ότι υπήρχαν 2 τουλάχιστον ομάδες προετοιμασμένων δημοσιογράφων, αφενός μεν οι "ριζοσπαστικοί" που είχαν συγκεκριμένη γραμμή κρούσης προς το διοικητικό συμβούλιο και αφετέρου οι "ακόμα χειρότεροι" που είχαν σαν στόχο να δημιουργήσουν παρατεταμένες άσχημες καταστάσεις ρίχνοντας τελείως το επίπεδο της γενικής συνέλευσης.
Νομίζω όμως ότι μίλησαν και συνεπείς δημοσιογράφοι, χωρίς να ουρλιάζουν, να ξερνούν χολή και να μιλάνε ειρωνικά,
και αυτοί οι δημοσιογράφοι μίλησαν και βέβαια μας βοήθησαν να καταλάβουμε ότι πράγματι κάτι δεν πάει καλά.
Αλήθεια, γράψτε μας και εσείς τη γνώμη σας.

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

με "ψέματα" δεν βάφονται τα αυγά ...

Αναφέρομαι στα άρθρα των συνήθων πολέμιων της εκάστοτε διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ.
Αυτών που κάθε φορά που πλησιάζει η ημερομηνία της Γενικής Συνέλευσης του ΕΔΟΕΑΠ, θυμούνται τις προσωπικές τους "κόντρες" και τα προσωπικά χατίρια που δεν τους έγιναν από πλευράς της διοίκησης και κατά συνέπεια βρίσκουν την ευκαιρία να ρίξουν όλη τη λάσπη που βρίσκουν μπροστά τους.
Το σημερινό τους θέμα είναι η (δήθεν εντολή του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ για  ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων του ΕΔΟΕΑΠ στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Αυτό είναι το μεγάλο ψέμα - δεδομένου ότι ο ΕΔΟΕΑΠ είναι σύνηθες να καταθέτει τα περίσσια διαθέσιμα κεφάλαια στην ΤτΕ (χωρίς όμως αυτό να συνεπάγεται ότι αυτά τα διαθέσιμα μπορούν ή έχει συμφωνηθεί να αλλάξουν μορφή οποτεδήποτε θέλει η ΤτΕ μονομερώς).
Επίσης ο ΕΔΟΕΑΠ έχει δικαίωμα να αντλεί χρήματα από αυτά τα διαθέσιμα, χωρίς να έχει συμφωνηθεί με την ΤτΕ να προβαίνει σε οποιασδήποτε αλλαγή της μορφής των διαθεσίμων δεδομένου ότι αυτά τα διαθέσιμα είναι σε μορφή χρήματος (και όχι σε οποιασδήποτε μορφή ομολόγων ή άλλου είδους περιουσιακού στοιχείου όπως θέλει σήμερα να ισχυρίζεται η ΤτΕ).
Τώρα, οι φράσεις "προφανώς οι σύμβουλοι του ΕΔΟΕΑΠ είναι έκθετοι και έκπτωτοι" - απλώς δείχνουν για μία ακόμα φορά την υποκειμενικότητα που διέπει τους ξερόλες δημοσιογράφους / δημοσιογραφίσκους.
Ακούστε και μία ακόμα άποψη - σας την δίνω homework (δηλαδή μελέτη για το σπίτι):
Δεν λέτε κουβέντα για αυτούς τους διεθνείς ληστές - τραπεζίτες, που εν όψη των προσωπικών τους συμφωνιών με τις επιτήδειες κυβερνήσεις του εξωτερικού και τους ανειδίκευτους πολιτικούς - μαθητευόμενους μάγους του πασόκ, έφεραν τα ταμειακά διαθέσιμα των νομικών προσώπων σε ξένες  ράγες και ήδη τα κύλισαν στους δικούς τους σταθμούς - δηλαδή στις τσέπες τους.
Αυτή όμως η δημοσιογραφία που επιτελείτε είτε επειδή είστε αγκιστρωμένοι στο κόμμα σας, είτε διότι δεν σας έγιναν τα προσωπικά σας χατίρια - λέγεται "δημοσιογραφία του κώλου".
Με τις υγείες σας.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Δεξιά ή με Δεξιότητες;


Για πρώτη φορά μετά το 1974 ήμασταν ως ψηφοφόροι, τόσο μπερδεμένοι στις επιλογές μας.
Αναλυτικότερα, ως προς τους εσωτερικούς παράγοντες, η περίοδος μετά το 2004 έδειξε, με ιδιαίτερα εμφανή τρόπο ένα γεγονός: τον εκπληκτικό βαθμό αναποτελεσματικότητας που διέκρινε το σύνολο –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων– των βαρόνων της πολιτικής των δυο μεγάλων κομμάτων της εξουσίας. Το χαρακτηριστικό αυτό καθρεπτίστηκε στις ακατάλληλες πολιτικές της περιόδου που εφαρμόστηκαν.
Έτσι, οι υπουργοί της Ν. Δημοκρατίας θεώρησαν σκόπιμο, σε μια δύσκολη καμπή για την ελληνική οικονομία, να εκτινάξουν τις καταναλωτικές δαπάνες του προϋπολογισμού από τα 45,5 δις ευρώ στα 71,5 δις ευρώ, μέσα σε έξι μόνο χρόνια!. Θεοσπάταλοι λοιπόν υπουργοί και με ελάχιστο αν όχι μηδαμινό έργο, το μόνο που προσέφεραν ήταν η «Απογραφή» το 2004, πράξη που τους έδωσε απλά, μεγάλη άνεση για νέες μη επενδυτικού χαρακτήρα δημόσιες δαπάνες.
Μετά τον Οκτώβριο 2009, το σκηνικό άλλαξε. Ένα σύνολο life style υπουργών, χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες, δε γνώριζαν τον τρόπο με τον οποίο όφειλαν να παίξουν με τα πραγματικά πυρά της οικονομίας. Ο υπουργός Οικονομιών ο κος Γ. Παπακωνσταντίνου βρέθηκε στην κορυφής της πυραμίδας αυτής της ομάδας. Η εν λόγω ομάδα συνοδεύτηκε από ένα άλλο νέο σύνολο αναποτελεσματικών υπουργών και υφυπουργών, με κύριο  γνώρισμα μια μοναδική γλωσσολαγνεία, που διαπερνούσε για μια τριετία σχεδόν την πολιτική τους.
Ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά σημειώνεται το εξής: Άνθρωποι με μόνο όπλο το πολιτικό τους παρελθόν, που δεν ασχολήθηκαν όμως ποτέ στη ζωή τους με τη γεωργία, (Σκανδαλίδης, Αποστολάκη κ.ά.) με ανύπαρκτη επαγγελματική εμπειρία και με ελλιπείς σχετικές γνώσεις ανέλαβαν ένα σκληρό ντοσιέ, που θα «δείξει τα δόντια του» μετά το 2012, περίοδο σημαδιακή για την απελευθέρωση της γεωργίας στο διεθνή ανταγωνισμό.
Η οποιαδήποτε λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας προϋποθέτει από Ν.Δ  και ΠΑΣΟΚ μια μοναδική επιλογή, δεδομένου ότι πηγή της πολιτικής είναι ο άνθρωπος: Να απαλλαγεί η ηγεσία και των δυο κομμάτων από τα αναποτελεσματικά βαρίδια-βαρόνους στελέχη τους, που ευθύνονται για τα όσα έχουν συμβεί μετά το 2004. Διαφορετικά τα δυο γνωστά κόμματα εξουσίας, και ιδίως η Ν.Δ., έχουν ημερομηνία λήξης στο άμεσο μέλλον!.
Ως προς το ΣΥΡΙΖΑ, η πολιτική του ηγεσία καλείται να αντιμετωπίσει ένα δίλημμα: Ή να επιμένει στα όσα πρέσβευε πριν τις 17 Ιουνίου μη ξεπερνώντας τις αντιφάσεις, που εμφανώς διακρίνουν τη πολιτική του κατά το τελευταίο διάστημα ή να «συμμαζευτεί», αλλάζοντας το λεξιλόγιό του και ακολουθώντας μια πιο συνεκτική, συγκροτημένη πολιτική, εγκαταλείποντας από την άλλη θέσεις, για την όποια μονομερή καταγγελία του Μνημονίου ή για οτιδήποτε άλλο παρόμοιο.
Η βιωσιμότητα ενός πολιτικού συστήματος επηρεάζεται βαθύτατα από τις δεξιότητες των κυβερνόντων, τους πολιτικούς στόχους που θέτουν και τη στρατηγική που ακολουθούν.
Δημήτρης Μάρδας
Αν. καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Καλό βόλι (γιά της εκλογές της Κυριακής)

Και θυμηθείτε
1) κλειδώστε τους νεοδημοκράτες και πασόκους στο σπίτι - μήπως και δεν βγουν για να ψηφίσουν.
2) αυτούς που μας έφεραν σήμερα στο χείλος του γκρεμού.
3) όλους όσους "έχωσαν" υπεράριθμους υπαλλήλους στις δημόσιες - δημοτικές επιχειρήσεις και οργανισμούς.
4) αυτούς που έχωσαν βαθιά το κουτάλι στο χρήμα του Ελληνικού λαού αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
5) αυτούς που εδώ και 30 χρόνια απαξίωσαν σταδιακά τις ελληνικές καλλιέργειες, τις ελληνικές βιομηχανίες και βιοτεχνίες.
6) τους γελοίους που κάθε χρόνο εξέδιδαν χιλιάδες νόμων και διατάξεων είτε σε θέματα οικονομίας, είτε σε θέματα παιδείας είτε σε θέματα υγείας. Και όπου ο κάθε νόμος ή διάταξη αναιρούσαν άλλους προγενέστερους νόμους και διατάξεις και αυτοί με τη σειρά τους είτε έμεναν ανενεργοί, είτε είχαν κάτι "παραθυράκια" ΝΑΑΑΑ  !!!!.
Και τέλος σταματήστε να προσφέρετε σε εκείνους που συνεχίζουν να "βολεύουν" ημέτερους ή να προσπαθούν να βολευτούν οι ίδιοι χωρίς όμως να προσφέρουν τα ανάλογα στα πόστα όπου γίνεται αυτή η βόλεψη.
Ρίξτε μαύρο στα σωστά πρόσωπα.

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012